Η Εκπαιδευτική Κοινότητα Αίγινας. Δελτίο Τύπου.
Η τηλε-εκπαίδευση, την περίοδο του τρίτου εγκλεισμού, από ελλειμματικός τρόπος εκμάθησης των παιδιών μας τείνει να γίνει καταστροφικός. Εκπαιδευτικοί και γονείς, λιγότερο ή περισσότερο, στηρίζουμε την εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση αφού κάτι μπορεί να τους προσφέρει. Και περιμένουμε να γίνουν οι εμβολιασμοί για να ανοίξουν τα σχολεία, η αγορά, ο δημόσιος χώρος. Αυτό είναι το καλό και μάλλον απίθανο σενάριο. Εξηγούμαστε:
Στο Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης υπό τον τίτλο «Ελλάδα 2.0» για «την ενίσχυση των ψηφιακών δυνατοτήτων της εκπαίδευσης και τον εκσυγχρονισμό της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης θα δοθούν 4,723 δισεκατομμύρια ευρώ. Τι μπορεί να σημαίνει και προς ποια κατεύθυνση θα γίνουν οι χρηματοδοτήσεις όταν παράλληλα οι Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας ήδη αποστέλλουν σε εκπαιδευτικούς προτροπές για δωρεάν σεμινάρια στην ολική και μικτή τηλε-εκπαίδευση; Τι μπορεί να σημαίνουν οι διάσπαρτες φωνές «υπευθύνων» που καλλιεργούν ένα κλίμα για τη μονιμοποίηση της εξ αποστάσεως φτηνής εκπαίδευσης σε νησιά και απομακρυσμένες περιοχές; Αν λάβουμε υπόψη ότι οι εταιρείες-κολοσσοί όπως είναι η Google, Amazon, η Apple, η Microsoft, η Facebook κλπ., αποτελούν πια την ελίτ της παγκόσμιας οικονομίας κατευθύνοντας την παγκόσμια πολιτική εκπαίδευσης και οικονομίας, υποψιαζόμαστε ότι η τηλε-εκπαίδευση ήρθε για να μείνει. Συναφείς οι φόβοι μας για την επέκταση της τηλε-εργασίας και του τηλε-εμπορίου.
Τι έχει συμβεί όμως και πώς άνοιξε ο δρόμος αυτός; Εδώ και μια-δυο δεκαετίες, εμείς οι ίδιοι έχουμε αντικαταστήσει ένα μεγάλο μέρος των κοινωνικών μας επαφών με τα «αόρατα» κοινωνικά δίκτυα. Η διασκέδασή μας έχει γίνει μια συνεχής ροή πληροφορίας, με «like», «follow» και βιντεάκια, οι προβληματισμοί μας «συζητιούνται» και «αναλύονται» με άναρθρες κραυγές, emoticons και χυδαιότητα –η απόσταση διευκολύνει. Εδώ και καιρό έχει αντικατασταθεί η φυσική παρουσία για την αγορά αγαθών από τη φτηνή τηλε-αγορά. Η κοινή ευπρέπεια, που οφείλουμε να έχουμε ως άνθρωποι, χάνεται μαζί με τη γλώσσα του ανθρώπινου πνεύματος που αποδομείται.
Όταν επικοινωνούμε μέσω μιας οθόνης –και όχι άμεσα με τη φυσική μας παρουσία- χρησιμοποιούμε μόνο την όραση και την ακοή με τρόπο τεχνολογικό, οι άλλες αισθήσεις μας «κοιμούνται». Το ίδιο παθαίνουν και τα παιδιά μας με την τηλε-εκπαίδευση. Χάνουν τη σχέση με τον δάσκαλό τους, χάνουν τη βιωματική εμπειρία της συμμετοχής που θα τους βοηθήσει μέσα από μια μακροχρόνια διαδικασία να κάνουν το ιδιωτικό δημόσιο. Ένας από τους στόχους της εκπαίδευσης είναι να προσφέρει τα εφόδια ώστε, σταδιακά, ο μαθητής να γίνει πολίτης, να διακρίνει το δημόσιο από το ιδιωτικό. Μέσω της τηλε-εκπαίδευσης «το σχολείο έχει μπει» μέσα στο σπίτι μας, μετατρέποντας το ιδιωτικό σε δημόσιο και το δημόσιο σε ιδιωτικό. Πώς θα συνυπάρξουν αρμονικά με τους συμπολίτες τους, πώς θα αποκτήσουν πνευματικούς και κοινοτικούς δεσμούς μέσα από μια οθόνη;
Η ουσία της εκπαίδευσης είναι η σχέση που αναπτύσσεται με τη φυσική παρουσία μεταξύ του μαθητή και του δασκάλου του. Ο μαθητής θέτει τις απορίες του και ο δάσκαλος δίνει τις απαντήσεις. Οι απορίες, πέρα από την άμεση συνάφεια που μπορεί να έχουν με τη διδακτέα ύλη, πολλές φορές αφορούν προβληματισμούς που υπερβαίνουν το μάθημα. Είναι φορές που η εκπαίδευση επιτελεί τον ανώτατο ρόλο της και ο μαθητής προσθέτει λιθαράκια πραγματικής γνώσης και κριτικής σκέψης στο εσωτερικό του οικοδόμημα. Με την εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση, η εμπειρία της μάθησης μετατρέπεται σε απλή πληροφορία, ανεπεξέργαστη και ελλειμματική.
Στην επιφάνεια των προβλημάτων της τηλε-εκπαίδευσης, όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι ο χρόνος του «μαθήματος» έχει σμικρυνθεί. Ο διδακτικός χρόνος έχει μειωθεί περίπου στα ¾, τα 45 λεπτά της «φυσικής» σχολικής ώρας έχουν πέσει στα 30 λεπτά «ηλεκτρονικής». Από αυτά τα 30 λεπτά, τουλάχιστον τα 10 χάνονται για διάφορους τεχνικούς λόγους. Άρα ο χρόνος της δια ζώσης εκπαίδευσης έχει μειωθεί περίπου στο 50-40% εξ αποστάσεως.
Έτσι, τα παιδιά δυσκολεύονται να απαντήσουν σε ερωτήσεις του αντίστοιχου γνωστικού τους επιπέδου, ξεχνάνε εύκολα και κάνουν λάθη «αδικαιολόγητα». Σαστίζουν αφηρημένα μπροστά σε μια οθόνη και αδυνατούν να συγκεντρωθούν. Κουράζονται «αφύσικα», πολλές φορές θέλουν χρόνο για να συνέλθουν. Απογοητεύονται γρήγορα χωρίς να ξέρουν τι είναι αυτό που τους φταίει στην προσπάθειά τους να προσαρμοστούν. Τυποποιούν γνώσεις χωρίς τον απαραίτητο χρόνο των ερωταποκρίσεων για μια εποικοδομητική διαδικασία. Παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες είναι αδυνατούν να εξελιχθούν αφού εκλείπει το ειδικευμένο πρόγραμμα διδασκαλίας.
Οι γονείς επιφορτίζονται με τον ρόλο του δάσκαλου ενώ οι δάσκαλοι τελούν υπό περιορισμένη ευθύνη. Είναι ένα γεγονός που φέρνει σύγχυση μέσα στο σπίτι. Οι σχέσεις και οι ρόλοι αλλοιώνονται. Επιτηρούνται από τους γονείς τα παιδιά μας την ώρα που κάνουν μάθημα, γεγονός που, μάλλον, δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ στην «ιστορία της εκπαίδευσης». Οι εντάσεις και οι συγκρούσεις είναι αναπόφευκτες, παραμερίζοντας πολλά οικογενειακά ζητήματα. Πώς να εξηγήσουμε, οι γονείς και οι δάσκαλοι, τη σημερινή κατάσταση στα παιδιά μας όταν ούτε εμείς οι ίδιοι δεν είμαστε σίγουροι για την εξέλιξή της; Η κυβέρνηση και οι κάθε λογής ειδικοί με την έλλειψη συνέπειας λόγου τους είναι υπεύθυνοι για την αβεβαιότητα που μας διακατέχει.
Η οικογένεια διαλύεται με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Ο κοινωνικός αποκλεισμός και η απώλεια του δημόσιου χώρου στα πλαίσια μιας αμφιλεγόμενης καραντίνας, είναι ο επιταχυντής. Γονείς που χάνουν την αξιοπρέπεια τους στα μάτια των παιδιών τους, παιδιά χωρίς αίσθηση συνέπειας απέναντι στο εικονικό πρόγραμμα. Η αλλαγή του ωραρίου -τουλάχιστον για τα παιδιά του Δημοτικού, η σχολική διαδικασία που έχει «ξεχειλωθεί» και διαρκεί από το πρωί μέχρι το βράδυ, η έλλειψη συγκέντρωσης όταν βρίσκεται μπροστά στον δάσκαλο-οθόνη με κλειστές κάμερες και μικρόφωνα, η μετατροπή του παιδικού δωματίου, του σαλονιού ή της κουζίνας σε «σχολική τάξη», η μετάθεση του ύπνου όλο και πιο αργά με τη συνδρομή της τηλεόρασης και του διαδικτύου, το φαγητό κατά τη διάρκεια των «διαλλειμάτων» ή ακόμα και του «μαθήματος» είναι κάποια πολύ σημαντικά γεγονότα που όχι μόνο αλλοιώνουν τον ρόλο της οικογενειακής εστίας αλλά προκαλούν σοβαρές συνέπειες στον ψυχικό κόσμο των προσώπων της οικογένειας.
Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς που απλά έχουμε δεμένα τα χέρια μας και τις οθόνες λυτές; Εμείς, ως γονείς και εκπαιδευτικοί, μπορούμε να κάνουμε κάτι για να αποτρέψουμε τον μαρασμό της «φυσικής μαθησιακής διαδικασίας»; Το σίγουρο είναι ότι ο καθένας μόνος του δεν πρόκειται να καταφέρει κάτι. Πολλοί μαζί θα μπορούσαμε να προκαλέσουμε ζυμώσεις και να πιέσουμε καταστάσεις, πρόσωπα και θεσμούς, ελπίζοντας. Αρκεί να αποκτήσουμε φωνή εμείς που δεν έχουμε.
Εκπαιδευτική Κοινότητα Αίγινας
---------------------------------------
Η "Εκπαιδευτική Κοινότητα Αίγινας" είναι μια πρωτοβουλία εκπαιδευτικών και γονέων που εδώ και 3 περίπου χρόνια έχει δραστηριοποιηθεί στον χώρο της εκπαίδευσης στο νησί μας. Σε παλιό της κείμενο, που είχε διανεμηθεί σε συνέλευση δασκάλων-νηπιαγωγών και με το οποίο πήρε μέρος στις αρχαιρεσίες του Συλλόγου Δ/Ν ν. Αργοσαρωνικού, ανέφερε: "Η εκπαιδευτική κοινότητα δεν υπάρχει, είναι επείγουσα ανάγκη να συσταθεί. Η εκπαιδευτική κοινότητα δεν είναι οργάνωση, σύλλογος, παράταξη, δομή, φορέας. Είναι η κοινή ανάγκη εκπαιδευτικών που εργάζονται στα σχολεία να μοιράζονται τις εμπειρίες τους, τις διαπιστώσεις τους, τα λάθη τους και τις κατακτήσεις τους, να προβληματίζονται στο τι, στο πώς και στο γιατί διδάσκουμε σε παιδιά, να μεριμνούν για τη μόρφωση κυρίως των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, των απόκληρων, των παιδιών κάθε λογής εργαζομένων και ανέργων που ζουν σε αυτή χώρα, σε αυτήν την περιοχή. Η εκπαιδευτική κοινότητα θέτει με τις δυνατότητες και τις αδυναμίες της το ίδιο το περιεχόμενο του σχολείου: Τι, πώς και γιατί διδάσκουμε στα παιδιά"...
Με το ίδιο όνομα, που έχει μια πληθωρικότητα και μοιάζει να εκπροσωπεί πολλούς αλλά αδυνατεί, έχει πραγματοποιήσει ένα πλήθος εκδηλώσεων με θέμα την εκπαίδευση και το βιβλίο, αρκετές προβολές ταινιών σε δημόσιο χώρο και κυρίως σε σχολείο, όπως επίσης και μικρές έντυπες παρεμβάσεις. Συνεχίζουμε ώστε το όνομα Κοινότητα να γίνεται κοινός τόπος για περισσότερα πρόσωπα: γονείς, εκπαιδευτικούς και παιδιά.
"Ακαθάριστα οικόπεδα" και Κανονισμός Πυροπροστασίας Ακινήτων σε δασικές περιοχές. Ο κ. Νικόλας Τόγιας παρουσιάζει τις περιπτώσεις και εξηγεί τις υποχρεώσεις που προκύπτουν.
Με φόντο την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου, το Aegina Portal φιλοξένησε στο ραδιόφωνό του τον ενεργειακό επιθεωρητή και πιστοποιημένο επιθεωρητή συστημάτων ενεργειακής διαχείρισης, Νικόλα Τόγια, σε μια αναλυτική συζήτηση για τις υποχρεώσεις των πολιτών και τις βασικές διατάξεις της νομοθεσίας.
Κεντρικό θέμα της συζήτησης αποτέλεσε η διάκριση ανάμεσα στον κανονισμό πυροπροστασίας ακινήτων και την υποχρέωση καθαρισμού οικοπέδων, δύο διαφορετικά πλαίσια που συχνά συγχέονται από τους πολίτες, δημιουργώντας σύγχυση ως προς το τι πρέπει να εφαρμοστεί σε κάθε περίπτωση.
Ο κ. Τόγιας εξήγησε ότι ο κανονισμός πυροπροστασίας αφορά συγκεκριμένη κατηγορία ακινήτων, δηλαδή όσα βρίσκονται εντός ή σε απόσταση έως 300 μέτρων από δασικές εκτάσεις. Το βασικό κριτήριο ένταξης δεν είναι αν το ακίνητο βρίσκεται εντός ή εκτός σχεδίου πόλεως ή οικισμού, αλλά αποκλειστικά η εγγύτητά του σε δασική περιοχή, όπως αυτή αποτυπώνεται στους κυρωμένους δασικούς χάρτες.
Μάλιστα, όπως σημειώθηκε, υπάρχουν περιπτώσεις όπου ακίνητα εντός οικισμών υπάγονται κανονικά στον κανονισμό, επειδή σε μικρή απόσταση υπάρχει δασική έκταση. Αυτό καθιστά αναγκαία την προσεκτική εξέταση κάθε περίπτωσης, καθώς η εικόνα που έχει κανείς «με το μάτι» δεν είναι πάντα επαρκής, ιδιαίτερα όταν οι δασικοί χάρτες ανανεώνονται συχνά.
Για τα ακίνητα που εμπίπτουν στον κανονισμό, οι υποχρεώσεις είναι συγκεκριμένες και απαιτούν τη συμβολή μηχανικού. Πρώτο βήμα είναι η σύνταξη εντύπου αξιολόγησης επικινδυνότητας, στο οποίο εξετάζονται παράγοντες όπως η κλίση του οικοπέδου, ο προσανατολισμός, η ύπαρξη καύσιμης ύλης, η απόσταση από σημεία υδροληψίας και άλλες κρίσιμες παράμετροι.
Με βάση την αξιολόγηση αυτή, το ακίνητο κατατάσσεται σε κατηγορία επικινδυνότητας και ακολουθεί η σύνταξη τεχνικής έκθεσης, στην οποία προσδιορίζονται αναλυτικά τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Παράλληλα, απαιτείται και η εκπόνηση σχεδίου κάτοψης, όπου αποτυπώνονται οι ζώνες προστασίας γύρω από το κτίριο και οι παρεμβάσεις που πρέπει να εφαρμοστούν.
Τα μέτρα που προκύπτουν από τη μελέτη διακρίνονται σε τρεις βασικές κατηγορίες. Τα προληπτικά μέτρα περιλαμβάνουν τον καθαρισμό του χώρου, την απομάκρυνση εύφλεκτων υλικών και τη διαχείριση της βλάστησης. Τα ενεργητικά μέτρα σχετίζονται με την άμεση αντιμετώπιση ενός περιστατικού, όπως η ύπαρξη σημείων υδροληψίας, δεξαμενών νερού ή φορητών αντλιών. Τέλος, τα παθητικά μέτρα αφορούν κατασκευαστικές παρεμβάσεις, όπως η χρήση άκαυστων υλικών, η προστασία στεγών και κουφωμάτων ή ακόμη και η δημιουργία κατάλληλης περίφραξης.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι η μελέτη πυροπροστασίας συντάσσεται μία φορά και δεν απαιτείται ετήσια ανανέωση, εκτός αν υπάρξουν αλλαγές στο ακίνητο, όπως επεκτάσεις ή τροποποιήσεις στη δόμηση. Ωστόσο, κάθε χρόνο απαιτείται υπεύθυνη δήλωση ότι τα προβλεπόμενα μέτρα εξακολουθούν να τηρούνται.
Από την άλλη πλευρά, ο καθαρισμός οικοπέδων αποτελεί οριζόντια υποχρέωση για όλους τους ιδιοκτήτες, ανεξαρτήτως τοποθεσίας. Περιλαμβάνει την απομάκρυνση ξερών χόρτων, την αποψίλωση και το κλάδεμα της βλάστησης, καθώς και την απομάκρυνση απορριμμάτων και εύφλεκτων υλικών.
Οι ιδιοκτήτες υποχρεούνται επίσης να υποβάλουν υπεύθυνη δήλωση σε ειδική πλατφόρμα, εντός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος, από 1 Απριλίου έως 15 Ιουνίου. Η μη συμμόρφωση επισύρει πρόστιμα, ενώ ιδιαίτερα αυστηρές είναι οι κυρώσεις σε περίπτωση ψευδούς δήλωσης.
Ο κ. Τόγιας υπογράμμισε ότι οι δύο υποχρεώσεις είναι ανεξάρτητες μεταξύ τους. Δηλαδή, ακόμη και αν ένα οικόπεδο έχει καθαριστεί πλήρως, εφόσον το ακίνητο βρίσκεται κοντά σε δασική έκταση, απαιτείται κανονικά η εκπόνηση της μελέτης πυροπροστασίας και η εφαρμογή των αντίστοιχων μέτρων.
Σε ό,τι αφορά τις κυρώσεις, για τον κανονισμό πυροπροστασίας προβλέπονται πρόστιμα που ξεκινούν από 250 ευρώ και αυξάνονται ανάλογα με την κατηγορία επικινδυνότητας και την επιφάνεια του ακινήτου. Για τα ακαθάριστα οικόπεδα, το πρόστιμο διαμορφώνεται σε 1 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές επιβαρύνσεις.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στα αδόμητα οικόπεδα, τα οποία δεν υπάγονται στον κανονισμό πυροπροστασίας, αλλά υποχρεούνται αποκλειστικά στον καθαρισμό και τη συντήρησή τους, ώστε να μην αποτελούν εστία κινδύνου.
Στο ζήτημα της ευθύνης, επισημάνθηκε ότι ο ιδιοκτήτης φέρει την κύρια υποχρέωση συμμόρφωσης με τη νομοθεσία, ακόμη και όταν το ακίνητο είναι μισθωμένο. Ο ενοικιαστής οφείλει να συνεργάζεται, κυρίως σε θέματα πρόσβασης και καθημερινής διαχείρισης, αλλά η ευθύνη για τη μελέτη και την τήρηση των υποχρεώσεων παραμένει στον ιδιοκτήτη.
Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση της Αίγινας, όπου, λόγω της γεωμορφολογίας και της ύπαρξης δασικών εκτάσεων, μεγάλο ποσοστό ακινήτων εμπίπτει στον κανονισμό. Αυτό σημαίνει ότι σημαντικός αριθμός ιδιοκτητών καλείται να λάβει πρόσθετα μέτρα, πέραν του καθαρισμού των οικοπέδων.
Όπως επισημάνθηκε στη συζήτηση, τα μέτρα αυτά δεν είναι απλώς τυπικές υποχρεώσεις, αλλά μπορούν να αποδειχθούν καθοριστικά σε περίπτωση πυρκαγιάς. Η απομάκρυνση της καύσιμης ύλης, η ύπαρξη νερού και η σωστή διαμόρφωση του χώρου μπορούν να περιορίσουν σημαντικά την εξάπλωση της φωτιάς και να προστατεύσουν περιουσίες και ανθρώπινες ζωές.
Η εμπειρία από πραγματικά περιστατικά δείχνει ότι ακόμη και μικρές παρεμβάσεις, όπως ο καθαρισμός ενός οικοπέδου, μπορούν να αποτρέψουν την εκδήλωση ή την επέκταση μιας πυρκαγιάς. Σε ένα περιβάλλον όπως η Αίγινα, όπου η φύση βρίσκεται σε άμεση επαφή με τον οικιστικό ιστό, η πρόληψη αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Η συζήτηση ολοκληρώθηκε με την επισήμανση ότι, πέρα από τις υποχρεώσεις των πολιτών, απαιτείται και η συνεχής μέριμνα της Πολιτείας για τη συντήρηση των υποδομών, όπως το δίκτυο ηλεκτροδότησης και οι δρόμοι πρόσβασης, ώστε να περιορίζονται οι κίνδυνοι έναρξης πυρκαγιών.
Το βασικό μήνυμα που προκύπτει είναι ότι η πυροπροστασία δεν είναι μια τυπική διαδικασία, αλλά μια συλλογική ευθύνη, όπου η ενημέρωση, η πρόληψη και η έγκαιρη δράση μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
Ο Νικόλας Τόγιας είναι διπλωματούχος Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και Μηχανικός Υπολογιστών, απόφοιτος της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών, με μεταπτυχιακή εξειδίκευση στα Συστήματα Αυτοματισμού και τη Ρομποτική από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.
Παράλληλα, είναι κάτοχος πτυχίου Διοίκησης Επιχειρήσεων.
Δραστηριοποιείται ως Ενεργειακός Επιθεωρητής και Ενεργειακός Ελεγκτής, ενώ διαθέτει πιστοποίηση ISO 50001:2018 ως Επιθεωρητής Συστημάτων Ενεργειακής Διαχείρισης.
Εργάζεται σε τεχνική συμβουλευτική εταιρεία με αντικείμενο τις αδειοδοτήσεις, την πυρασφάλεια, τα ενεργειακά πιστοποιητικά και γενικότερα τις τεχνικές και ενεργειακές μελέτες ενώ παράλληλα ασκεί ανεξάρτητα το επάγγελμά του ως ελεύθερος επαγγελματίας. Περισσότερες πληροφορίες...
