ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ, ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ
ΧΡ.ΡΕΠΠΑΣ , ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ ΝΗΣΩΝ
Οι τρεις βασικοί άξονες με τους οποίους κατεβαίνουμε ως Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Περιφέρεια Αττικής και ζητάμε την ψήφο των πολιτών είναι:
Ο 1ος είναι πως η Περιφέρεια Αττικής στην πραγματικότητα δεν έχει καμία σχέση με την αυτοδιοίκηση. Μετά τον «Καλλικράτη» είναι ένα τοπικό κράτος που εφαρμόζει όλες τις μνημονιακές πολιτικές. Είναι ένα τοπικό κράτος που συμβάλλει στην ανεργία. Ένα τοπικό κράτος που ο Περιφερειάρχης του βγαίνει και μιλάει για πλεόνασμα ακριβώς όπως ο Υπ. Οικονομικών, την ίδια στιγμή που ο κόσμος πεινάει και του κόβεται το ρεύμα. Υπάρχουν εκατομμύρια άνεργοι και άστεγοι στην Αθήνα και παντού.
Σε όλα αυτά έχει πολύ μεγάλη συμμετοχή η συζήτηση περί Ε.Ε, ευρώ και κονδυλίων. Εμείς έχουμε την ξεκάθαρη θέση πως χρειάζεται διαγραφή του χρέους και έξοδος από την Ε.Ε και τη θηλιά του ευρώ, για να μπορέσουμε να χτίσουμε μια διαφορετική πολιτική σε αυτή τη χώρα. Το ευρώ, το «κοινό νόμισμα» αποδείχτηκε βασικός μοχλός αυτών των πολιτικών, έκανε ακόμα πιο έντονη την οικονομική και κοινωνική κρίση.Δεν είναι «εγγύηση σταθερότητας» αλλά παράγοντας φτωχοποίησης και εξαθλίωσης. Εμείς λέμε ότι η μεγαλύτερη καταστροφή θα είναι να παραμείνουμε στο ευρώ και στην ΕΕ, να συνεχίσουμε σε αυτό τον καταστροφικό δρόμο. Η έξοδος από το ευρώ και η αποδέσμευση από την ΕΕ θα ανακόψει μια πορεία καταστροφής.
Αυτός είναι ο 2ος άξονας της πολιτικής μας. Ότι υπάρχει άλλος δρόμος έξω από μνημόνια, έξω από το υποτιθέμενο δημόσιο χρέος, έξω από το ευρώ και αυτόν τον δρόμο μπορούμε να τον χαράξουμε όλοι μαζί. Μέσα από τα κινήματα, μέσα από τις δομές αυτοοργάνωσης της κοινωνίας, μέσα από τις γειτονιές της αλληλεγγύης, μέσα από μια άλλη Αττική. Γιατί αν αυτά τα τρία χρόνια η Αττική ήταν ο βασικός τόπος των μνημονιακών πολιτικών και της κοινωνικής καταστροφής, ήταν ταυτόχρονα και ο τόπος που ξεπήδησαν κινήματα, ξεπήδησαν οι πλατείες, η αυτοοργάνωση, ξεπήδησε η άμεση δημοκρατία των συνελεύσεων του δρόμου.
Ο 3ος άξονας είναι ότι ζητάμε την ψήφο των πολιτών διότι θεωρούμε πως αυτό θα αποτελέσει ένα πραγματικό μήνυμα. Αν εκλέξουνε συμβούλους από την Αντικαπιταλιστική Ανατροπή, σε αυτό το πολιτικό πλαίσιο, θα είναι οι πιο μαχητικοί περιφερειακοί σύμβουλοι και θα είναι ένα πάρα πολύ σαφές πολιτικό μήνυμα τόσο προς την άθλια συγκυβέρνηση των μνημονίων η οποία πρέπει να ηττηθεί σε αυτές τις εκλογές και αυτή η συγκυβέρνηση αλλά και ο εκπρόσωπος της στην Περιφέρεια Αττικής που είναι ο κ. Σγουρός.
Αλλά θα είναι και ένα δεύτερο σαφές πολιτικό μήνυμα προς την Αντιπολίτευση η οποία ειδικά με το «κατέβασμα» της στην Περιφέρεια Αττικής είναι σε μια κατεύθυνση διαχείρισης της ίδιας κατάστασης.
Είναι χαρακτηριστικό πως η κ. Δούρου μίλησε για την «κεφαλαιοποίηση της φτώχειας μέσα στα κονδύλια της Ε.Ε».
Δυστυχώς η φτώχεια είναι κεφαλαιοποιημένη στα κονδύλια της Ε.Ε γιατί τα ΕΣΠΑ χρηματοδοτούν την αναδιανομή της φτώχειας με τα voucher, με τα πεντάμηνα των ωφελούμενων μέσω Μ.Κ.Ο, με τη δυνατότητα των επιχειρήσεων να επιδοτούνται από τα ΕΣΠΑ, να παίρνουν τα λεφτά και μετά να κλείνουν τις επιχειρήσεις και να αφήνουν τους εργαζόμενους στο δρόμο χωρίς καμία αποζημίωση και με πολλούς άλλους τρόπους.
Δεν θέλουμε μία άλλη διαχείριση της ίδιας κατάστασης, ακόμα κι αν αυτή βαφτίζεται με αριστερό πρόσημο και αυτό μπορεί να είναι ένα μήνυμα.
Περιφέρεια Αττικής: στρατηγείο της επίθεσης
Οι Δήμοι και οι Περιφέρειες αποτελούν τμήμα του κρατικού μηχανισμού, αναπόσπαστο στοιχείο της πολιτικής, ιδεολογικής και οικονομικής λειτουργίας του, αποτελούν ένα ολοκληρωμένο τοπικό κράτος.
Από την ψήφιση του «Καλλικράτη» μέχρι σήμερα έγιναν σημαντικές αλλαγές στο επίπεδο του τοπικού κράτους (περιφέρειες-δήμοι). Οι αλλαγές αυτές συνέβαλαν στην περιστολή έως και κατάργηση κοινωνικών παροχών και στη μεταφορά του κόστους τους στους εργαζόμενους, στηνσυρρίκνωση των μισθών και την απόλυση χιλιάδων εργαζομένων στους ΟΤΑ και την αντικατάστασή τους με φθηνό εργατικό δυναμικό ελαστικών σχέσεων, στην ενίσχυση του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου, στην ιδιωτικοποίηση κερδοφόρων τομέων, στην εκποίηση δημόσιας περιουσίας και φυσικού πλούτου στην αυταρχική θωράκιση του τοπικού κράτους απέναντι στον λαϊκό παράγοντα. Ο «Καλλικράτης» επέβαλε τη συγκέντρωση της «τοπικής εξουσίας» σε όργανα όλο και πιο απομακρυσμένα από τους κατοίκους των πόλεων και των χωριών, και οδήγησε σε ακόμη μεγαλύτερη ερήμωση της υπαίθρου. Ενώ μετέφερε πλήθος αρμοδιοτήτων στους ΟΤΑ, οι πόροι από το κράτος προς τους ΟΤΑ μειώνονται δραματικά Την ίδια ώρα υποχρεώνονται για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και ελέγχονται για αυτό από τοΠαρατηρητήριο Οικονομικής Αυτοτέλειας των ΟΤΑ. Η Περιφέρεια Αττικής πρωτοστάτησε στην εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών.
Αποτέλεσε το στρατηγείο των περιβαλλοντικών εγκλημάτων. Στήριξε τα σχέδια καταστροφής στην Κερατέα. Νομιμοποίησε το ξεπούλημα του Ελληνικού στον Λάτση και την πλήρη τσιμεντοποίησή του. Στήριξε την ιδιωτικοποίηση του Αστέρα Βουλιαγμένης. Υπηρέτησε την επέλαση της Cosco στο λιμάνι. Στη διαχείριση των σκουπιδιών ενδιαφέρεται απλά και μόνο να πάρει το έργο ο Μπόμπολας και οι άλλοι ντόπιοι και ξένοι εθνικοί «εργολάβοι» , προωθώντας πανάκριβες και εξαιρετικά ρυπογόνες τεχνικές καύσης αντί άλλων φθηνότερων και περιβαλλοντικά φιλικότερων τεχνικών.
Πρωτοστάτησε στην εφαρμογή τοπικών συμφώνων αποσχόλησης, Προγραμμάτων Κοινωφελούς Εργασίας, θέσεων πεντάμηνης απασχόλησης. Στήριξε το έγκλημα με τα διόδια προς όφελος των μεγαλοεργολάβων. Ακόμα και τον εξαιρετικά χαμηλό προϋπολογισμό της και το αποθεματικό της δεν τα διέθεσε σε ουσιαστικά μέτρα αντιμετώπισης της κοινωνικής καταστροφής ακριβώς επειδή οι πολιτικές της δεν στοχεύουν σε αυτό.
Προβάλλει ως κοινωνική πολιτική τα προγράμματα του ΕΣΠΑ, δηλ. το βασικό μοχλό ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων και ιδιωτικοποίησης των βασικών υποδομών.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι, λίγο πριν από τις εκλογές, η ρητορική του κ. Σγουρού ταυτίζεται με την ρητορική του πρωθυπουργού, παρόλο που τελικά δεν ήταν ο εκλεκτός του, τουλάχιστον επίσημα. Η Περιφέρεια Αττικής με ετήσιους προϋπολογισμούς 500 εκατομμυρίων, αλλά εκτελεσμένο προϋπολογισμό έργων από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων μόλις... 40 εκατομμυρίων σε μια Περιφέρεια όπου βρίσκεται συγκεντρωμένος ο μισός πληθυσμός της χώρας, είναι φανερό ότι δεν μπορεί και δεν θέλει να παράξει ουσιαστικό κοινωνικό και περιβαλλοντικό έργο
Σήμερα μια βασικά δημόσια αγαθά ιδιωτικοποιύνται και μετατρέπονται σε εμπορευματα. Είναι απόλυτη ανάγκη ν' αντισταθουμε.
1. Στα μουλωχτά προχωρεί η διαδικασία ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ελλάδα, με τη σύμφωνη γνώμη της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου. Όπως έγινε γνωστό – αλλά, για ευνόητους λόγους, πέρασε στα «ψιλά» από τα διάφορα «παπαγαλάκια» - στις 31 Απριλίου μεταβιβάστηκε το 10% της ΕΥΔΑΠ στον Αμερικανό μεγαλοεπενδυτή Τζον Πόλσον, ένα «γύπα» των αγορών που πρόσφατα είχε ποντάρει στη χρεοκοπία της Ελλάδας. Μάλιστα του δόθηκε και έκπτωση 12,9%, με αποτέλεσμα να καταβάλει 86 περίπου εκατ. ευρώ έναντι περίπου 99 εκατ. που έπρεπε να πληρώσει με βάση την τρέχουσα τιμή της μετοχής της ΕΥΔΑΠ στο χρηματιστήριο. Η αγοραπωλησία έγινε τη στιγμή που εκκρεμεί η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας αναφορικά με την προσφυγή των εργαζομένων, τόσο της ΕΥΔΑΠ όσο και της ΕΥΑΘ, που ζητούν να κηρυχθεί παράνομη η διαδικασία της ιδιωτικοποίησης. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι η τελική ετυμηγορία καθυστερεί αδικαιολόγητα και περιέργως, παρά το γεγονός ότι εδώ και πέντε μήνες οι πληροφορίες αναφέρουν (χωρίς να διαψευστούν) ότι η προσφυγή έχει γίνει δεκτή, με το αιτιολογικό ότι το νερό είναι δημόσιο αγαθό και είναι αντισυνταγματική η ιδιωτικοποίησή του..
2.Την περίοδο αυτή η κυβέρνηση ολοκληρώνει άρον άρον τη διαβούλευση-καρικατούρα του σχεδίου νόμου για τις θαλάσσιες ακτές και τους αιγιαλούς. Με το νομοσχέδιο-έκτρωμα, που παραδίδει ολοκληρωτικά τις παραλίες και τον αιγιαλό στην ιδιωτική κερδοφορία.
Το σχέδιο νόμου προβλέπει: την απευθείας και άνευ περαιτέρω διατυπώσεων παραχώρηση της παραλίας στις επιχειρήσεις (ξενοδοχεία, εστιατόρια κλπ.) που δραστηριοποιούνται κοντά στη θάλασσα, εκ νέου νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων στον αιγιαλό και την παραλία πέρα από κάθε λογική, επιχειρεί να βαφτίσει τον αιγιαλό, την παραλία και την παρόχθια ζώνη «ιδιωτική περιουσία του δημοσίου» ώστε να δικαιολογήσει την απαράδεκτη εκποίηση κοινόχρηστων παραλιακών εκτάσεων από το ΤΑΙΠΕΔ, αλλάζει όλες τις ρυθμίσεις για αδειοδότηση έργων στα λιμάνια ακριβώς την ώρα που πουλάει τα λιμάνια σε ιδιώτες, δηλαδή καθιερώνει καθεστώς αυθαιρεσίας για τους ιδιώτες που θα αγοράσουν τα λιμάνια της χώρας
Αττική των αγώνων και των κινημάτων
Σήμερα δεν έχουν θέση οι αυταπάτες για «αξιοποίηση των θεσμών της αυτοδιοίκησης». Τη λύση μπορεί να δώσει μόνο ένα μαζικό κίνημα με ανεξάρτητα λαϊκά όργανα, συνελεύσεις βάσης στις γειτονιές, επιτροπές αγώνα και συντονιστικά, , εργατικές λέσχες και κοινωνικά κέντρα που θα αγωνίζονται εναντίον των θεσμών του Καλλικράτη και θα επιβάλουν τις εργατικές και λαϊκές διεκδικήσεις, θα οικοδομούν την αλληλεγγύη των “από κάτω” κόντρα σε λογικές φιλανθρωπίας, θα συμβάλλουν στη μάχη για τη λαϊκή επιβίωση. Για την κοινωνική ευημερία, που δεν είναι η «έξοδος στις αγορές», αλλά μια κοινωνία που κανείς δεν θα πεινάει και κανένα παιδί δεν θα κρυώνει. Για να σταματήσει η Αττική να είναι το βομβαρδισμένο τοπίο των μνημονιακών πολιτικών και να ξαναγίνει η Αττική του συλλογικού αγώνα για καλύτερα αύριο.
· Για την κατάργηση του Καλλικράτη και του Παρατηρητηρίου Οικονομικής Αυτοτέλειας των ΟΤΑ.
· Για να μην ιδιωτικοποιηθεί το λιμάνι. Έξω οι ιδιώτες από τη διαχείριση υδατικών πόρων και δασικού πλούτου.
· Είμαστε αντίθετοι στην εισβολή ιδιωτικών επιχειρηματικών συμφερόντων στον τομέα της καθαριότητας (της συντήρησης, διαχείρισης των απορριμμάτων, της συλλογής τους–ανακύκλωσης). Χρειάζεται μια διαφορετική αντίληψη για τη συλλογή, τη διαχείριση και τη διάθεση – απόθεση των απορριμμάτων. Μείωση, πρόληψη απορριμμάτων. Διαλογή στην πηγή, ανακύκλωση, κομποστοποίηση, επαναχρησιμοποίηση.
· Αύξηση των δαπανών για υποδομές και νέους ελεύθερους δημόσιους χώρους. Δημιουργία χώρων πρασίνου. Καμία πώληση σε εταιρείες και εκμετάλλευση δημόσιου χώρου από το κεφάλαιο. Να διαλυθεί το ΤΑΙΠΕΔ. Όχι στους νόμους του fast track. Έργα υποδομής για τις κοινωνικές ανάγκες με λαϊκό εργατικό έλεγχο – όχι στα ΣΔΙΤ – όχι στα προγράμματα της ΕΕ (JESSICA).
· Καθημερινός αγώνας ενάντια στο φασισμό για να διώξουμε τους φασίστες της Χρυσής Αυγής από κάθε γειτονιά, κάθε χώρο δουλειάς, κάθε συνδικάτο, κάθε σχολείο και σχολή. Ταξική αλληλεγγύη και κοινός αγώνας ελλήνων και μεταναστών ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση!
· Αύξηση των δαπανών για τον πολιτισμό και τον αθλητισμό για να μπορούν να έχουν πρόσβαση όλοι οι κάτοικοι της Αττικής. Στήριξη της πολιτιστικής έκφρασης και της καλλιτεχνικής δημιουργίας, της θεατρικής παιδείας και των κοιτίδων πολιτισμού στις γειτονιές. Στήριξη του ερασιτεχνικού αθλητισμού, χρηματοδότηση των υποδομών που θα είναι ανοιχτές στην άθληση για όλους και όλες και πρόσληψη του αναγκαίου προσωπικού. Η χρηματοδότηση του πολιτισμού και του αθλητισμού να πάψουν να είναι πεδίο ευνοιοκρατίας και άγρας ψήφων.
«Χρώμα σε Νερό»: Τα εγκαίνια της έκθεσης του Νεκτάριου Κοντοβράκη. Ένα ανεξίτηλο ταξίδι μνήμης στη Δημοτική Πινακοθήκη Αίγινας.
Με την παρουσία πλήθους πιστών φίλων της τέχνης πραγματοποιήθηκαν το πρωί της Κυριακής τα εγκαίνια του μεγάλου αφιερώματος στον Αιγινήτη εικαστικό Νεκτάριο Κοντοβράκη, με τίτλο «Χρώμα σε νερό».
Η έκθεση, που φιλοξενείται στη Δημοτική Πινακοθήκη Αίγινας και θα διαρκέσει έως τις 23 Ιουνίου 2026, αποτελεί ένα ξεχωριστό πολιτιστικό ορόσημο, καθώς είναι η πρώτη φορά που ο χώρος παρουσιάζει ατομική έκθεση ενός εν ζωή, καλλιτέχνη του νησιού.
Το σώμα της έκθεσης αποτελείται από περίπου 80 μοναδικές υδατογραφίες (ακουαρέλες), πλαισιωμένες από επιλεγμένα στοιχεία γλυπτικής και κατασκευών. Η ιστορία πίσω από τη δημιουργία της έκθεσης έχει τη δική της γοητεία.
Όπως αποκάλυψε ο ίδιος ο καλλιτέχνης, τα έργα αυτά παρέμεναν αθέατα και σιωπηλά για σχεδόν τρεις δεκαετίες:
«Αυτά τα έργα ήταν στοιβαγμένα στο ντεπό, στο πατάρι του εργαστηρίου μου που έχτισα πριν 27 χρόνια. Είχα να τα δω από τότε. Όταν η σύντροφός μου, η Σοφία, τα ανακάλυψε και επέμεινε να τα δει, της είπα πως προορίζονταν για μια μεγάλη αναδρομική στην Αθήνα. Εκείνη όμως με ρώτησε: "Γιατί όχι τώρα στην Αίγινα;". Κι έτσι ξεκίνησαν όλα».
Τα έργα αυτά λειτουργούν ως ένας καθρέφτης του παρελθόντος της Αίγινας. Στις επιφάνειές τους ζωντανεύουν γνώριμα πρόσωπα, φίλοι, περαστικοί, το λιμάνι, οι παραλίες και το μοναδικό αιγινήτικο φως που αλλάζει κατά τη διάρκεια της μέρας, συνθέτοντας μια ζωντανή, ανεξίτηλη συλλογική μνήμη.
Ο Νεκτάριος Κοντοβράκης, έχοντας τη σπάνια τύχη να θητεύσει δίπλα στον σπουδαίο Νίκο Νικολάου και να επηρεαστεί από την αύρα των Γιάννη Μόραλη και Χρήστου Καπράλου, ανέπτυξε μια βαθιά, βιωματική σχέση με την ακουαρέλα — μια τεχνική που, όπως εξηγεί, είναι εξαιρετικά απαιτητική και δεν συγχωρεί το παραμικρό λάθος.
«Ο Μόραλης εκνευριζόταν τόσο πολύ με την ακουαρέλα που δεν έκανε ποτέ πορτρέτο με αυτό το υλικό», ανέφερε χαμογελώντας ο καλλιτέχνης, εξηγώντας τη δυσκολία της τεχνικής. Στην ακουαρέλα, το χαρτί πρέπει να βραχεί πριν τη ζωγραφική και ο δημιουργός έχει στη διάθεσή του μόλις 35 με 45 λεπτά για να ολοκληρώσει το έργο, πριν το χαρτί στεγνώσει. Δεν υπάρχουν περιθώρια για διορθώσεις· η διαδικασία απαιτεί απόλυτη πειθαρχία, ξεκινώντας πάντα από τα ανοιχτά και λευκά χρώματα για να καταλήξει στα σκούρα. Το νερό δεν υπακούει απλώς, αλλά συνδημιουργεί, αφήνοντας το χρώμα να αναπνεύσει και να αποκτήσει μια μοναδική διαφάνεια.
Η έκθεση δεν περιορίζεται στην απλή παρουσίαση των έργων, αλλά αποκτά έναν έντονα εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Μετά από ρητή επιθυμία του καλλιτέχνη, το αφιέρωμα προγραμματίστηκε να ξεκινήσει πριν την ολοκλήρωση του σχολικού έτους, ώστε να πραγματοποιηθούν επισκέψεις από σχολεία του νησιού.
Ο κ. Κοντοβράκης, έχοντας στη συλλογή του πάνω από 75 «αριστουργηματικές», όπως τις χαρακτήρισε, ζωγραφιές παιδιών (ανάμεσά τους και των εγγονών του), εξέφρασε την ανησυχία του για το γεγονός ότι τα παιδιά, φτάνοντας στην εφηβεία, συχνά εγκαταλείπουν τη ζωγραφική για χάρη των κινητών τηλεφώνων. Στόχος των εργαστηρίων είναι να φέρουν τους μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου κοντά στο νερό και το χρώμα, δίνοντάς τους την ευκαιρία να πειραματιστούν, να εκφραστούν ελεύθερα και να αποτυπώσουν το δικό τους βλέμμα πάνω στο νησί.
Η Δημοτική Πινακοθήκη Αίγινας Μεγαλώνει
Η έκθεση αυτή αποτελεί τη δέκατη κατά σειρά διοργάνωση στα σχεδόν τρία χρόνια λειτουργίας της Πινακοθήκης, η οποία θα γιορτάσει επίσημα την τριετία της στις 23 Σεπτεμβρίου 2026. Η επιμελήτρια της έκθεσης, Ίρις Κρητικού, εξέφρασε τη βαθιά της ευγνωμοσύνη για την ανταπόκριση του κοινού, τονίζοντας τη σοβαρότητα, την οικονομία και τον εθελοντικό προσωπικό κάματο με τον οποίο λειτουργεί ο χώρος.
Ο Πρόεδρος της Πινακοθήκης, κ. Νίκος Πτερούδης, ανακοίνωσε ότι σε περίπου ενάμισι μήνα θα παραδοθεί ένας νέος, μεγάλος διπλανός χώρος. Εκεί σχεδιάζεται να στηθεί μια μόνιμη συλλογή με έργα έγκριτων καλλιτεχνών που έζησαν, δημιούργησαν ή πέρασαν από την Αίγινα, συνδυάζοντας την ακαδημαϊκή γνώση με τη γνήσια λαϊκή έκφραση.
Το κοινό καλοσώρησε εκ μέρους της Επιτροπής της Δημοτικής Πινακοθήκης, η κ. Μαριλένα Γιαννούλη. Στην εκδήλωση των εγκαινίων αναγνώστηκε χαιρετισμός του Δημάρχου Αίγινας, Γιάννη Ζορμπά, ο οποίος απουσίαζε εκτός νησιού για ανειλημμένες υποχρεώσεις, ενώ το «παρών» έδωσαν μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου, ο κ. Γιάννης Σφήκας και η Σίλα Αλεξίου, καθώς και ο Νίκος Μαρίνος. Ιδιαίτερη μνεία έγινε επίσης στη συμβολή του Παναγιώτη Βουρλούμη στο αρχικό όραμα του χώρου.
