Αίγινα, 10/5/2026
Ενημερώθηκα από φίλους, που έχουν πρόσβαση στην πλατφόρμα tik tok, πως υπάρχει αναρτημένο απόσπασμα μιας προχτεσινής εκπομπής του δημοσιογράφου κ. Χαριτάτου στο OPEN, όπου συμπολίτης μας περιγράφει την “εμπειρία” που έζησε στο Κέντρο Υγείας Αίγινας στις 9/11/2025, ανήμερα της εορτής του Αγίου Νεκταρίου. Λέει συγκεκριμένα πως το παιδί του, που μεταφέρθηκε σε κρίσιμη κατάσταση στο Κέντρο Υγείας λόγω απόφραξης της αναπνευστικής του οδού από ξένο σώμα, αντιμετωπίστηκε εν ολίγοις, με ιατρική αδράνεια και μόνος του αφαίρεσε το μπαλάκι που είχε φράξει τον αεραγωγό του μικρού… Και απλά, ανέφερε πως “η νοσοκόμα” είπε στον μικρό, “Σπύρο μη φεύγεις”.
Παρεμπιπτόντως, η “νοσοκόμα” ήμουν εγώ. Αναγκάστηκα να παρακολουθήσω την εκπομπή του κ. Χαριτάτου για να μην αδικήσω εν βρασμώ τον συμπολίτη μας. Διαπίστωσα, όμως, ότι ανάμεσα σε αλήθειες που αραδιάζει για την κατάσταση στο Κέντρο Υγείας του νησιού, διατύπωσε σοβαρές ανακρίβειες σε σχέση με την αντιμετώπιση και την έκβαση του περιστατικού, οι οποίες εκφράστηκαν στη(ν) (αδιάψευστη) λεζάντα που έμεινε στην οθόνη, εκ μέρους των υπευθύνων του τηλεοπτικού καναλιού: ΑΔΡΑΝΗΣΑΝ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΣΩΣΑ ΕΓΩ ΦΕΥΓΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ. Η αλήθεια είναι πως το παιδί το παραλάβαμε όντως σε πολύ κρίσιμη κατάσταση, η εφημερεύουσα ειδικευόμενη της Γενικής Ιατρικής και εγώ ως νοσηλεύτρια της βάρδιας. Κάναμε ΟΛΑ ΟΣΑ επιβάλλει το πρωτόκολλο, το επαναφέραμε, το νοσηλεύσαμε και το συνοδεύσαμε ως υπηρεσία. Το μπαλάκι που -όντως- αφαίρεσε ο πατέρας από τη στοματική κοιλότητα του παιδιού του, κατέληξε ως αποτέλεσμα των διαδοχικών χειρισμών που κάναμε με τη γιατρό εφημερίας. Στο ερώτημά μας “βγήκε”; απάντησε “ναι” και του είπαμε “αφαίρεσέ το”. Η ειρωνεία είναι πως λίγες μέρες μετά το συμβάν, ο ίδιος και η σύζυγός του ήρθαν στο Κέντρο Υγείας με γλυκά για να μάς ευχαριστήσουν που “σώσαμε το παιδί του”.
Έχω δώσει την πέτσα μου 24 χρόνια στο Κέντρο Υγείας του νησιού. Έχω φροντίσει τους ασθενείς μου με αγάπη και αφοσίωση. Δεν επιτρέπω σε κανέναν να λασπώσει την υπόληψή μου και όσων αξιόλογων συναδέλφων μου δίνουμε μαζί τη μάχη. Δεν περίμενα ποτέ τα “ευχαριστώ” αλλά η λάσπη με ξεπερνάει. Καλώ όλους όσους ήταν παρόντες στο συμβάν να πουν την αλήθεια. Καλώ την υπηρεσία μου να υπερασπιστεί τη δουλειά μου. Αηδιάζω με τα κανάλια που για λίγη τηλεθέαση παραπάνω, πατώντας στην τραγωδία του πρόσφατου συμβάντος, δεν κάνουν ρεπορτάζ αλλά σκορπίζουν λάσπη.
Λυπάμαι τόσο πολύ για το μωράκι που χάθηκε πριν λίγες μέρες, λυπάμαι για τους γονείς του, λυπάμαι για τη γιαγιά του, λυπάμαι για όλους όσους έζησαν από κοντά την τραγωδία.
Απομονώστε τη λάσπη. ΝΙΣΑΦΙ ΠΙΑ!
Λιούλιου Όλγα
Νοσηλεύτρια στο Κέντρο Υγείας Αίγινας
******************************************
Λοιπόν, είμαι η γιατρός που εφημέρευε εκείνη την μέρα στις 09/11/25 στο Κέντρο Υγείας Αίγινας που ήρθε ο πατέρας με το παιδί του. Εσπευσμένα ξεκινήσαμε, μαζί με την εξαιρετική νοσηλεύτρια, χειρισμούς Heimlich ( κοιλιακές ωθήσεις) και χτυπήματα στην πλάτη εναλλάξ και αδιάκοπα (όπως προβλέπεται από το πρωτόκολλο πρώτων βοηθειών) με το παιδί να χάνει σταδιακά τις αισθήσεις του. Την ώρα που κάναμε τον τελευταίο χειρισμό με χτυπήματα στην πλάτη, το μπαλάκι εμφανίστηκε στην στοματική κοιλότητα του παιδιού και ζητήθηκε από τον πατέρα να αφαιρέσει το ξένο σώμα-μπαλάκι, μιας και εγώ με την συνάδελφο μου κρατάγαμε το παιδί και συνεχίζαμε τους χειρισμούς. Μόλις έγινε η αφαίρεση του αντικειμένου, το χρώμα του παιδιού έγινε ροδαλό και το κλάμα του ήχησε στα αφτιά μας. Με τους γονείς να κλαίνε από χαρά όπως και εμείς…και να μας ευχαριστούν για όσα κάναμε!
Έπειτα διενεργήθηκαν τα απαραίτητα μαζί με παιδιατρική εκτίμηση και το παιδί διακομίσθηκε με 100% κορεσμό οξυγόνου, πλήρως λειτουργικό και χωρίς καμία νευρολογική διαταραχή στο νοσοκομείο Παίδων. Κατά την διάρκεια όλων αυτών των γεγονότων, ο πατέρας και η μητέρα, ΜΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΣΑΝ ΕΠΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΑ που σώσαμε το παιδί τους. Μάλιστα, για να διενεργηθεί περαιτέρω έλεγχος και για την ασφάλεια του παιδιού, το διακόμισα εγώ η ίδια με το πλωτό του λιμενικού, ενώ οι καιρικές συνθήκες δεν ήταν οι πρέπουσες για να γίνει η μεταφορά (βάζοντας σε κίνδυνο τις ζωές όλων μας).
Τις επόμενες μέρες, ο ίδιος ο πατέρας προσήλθε στο Κέντρο Υγείας Αίγινας με δύο σακούλες γεμάτες γλυκά για εμένα και την συνάδελφο μου, για να μας ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΕΙ που ΣΩΣΑΜΕ το παιδί του και μας είπε, μάλιστα, ΠΕΡΑΣΤΕ ΟΠΟΤΕ ΘΕΛΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ ΜΟΥ ΝΑ ΣΑΣ ΚΕΡΑΣΩ ΓΙΑΤΙ ΣΩΣΑΤΕ ΤΟΝ ΓΙΟ ΜΟΥ.
Ο ίδιος αυτός πατέρας βγαίνει μετά από 7 μήνες κατηγορώντας μας ότι δεν κάναμε σωστά την δουλειά μας και τονίζοντας την ανεπάρκεια μας…
Ξέρετε, λοιπόν, εσείς κύριε τι χειρισμούς κάναμε; Ξέρετε εσείς που βγαίνετε στα κανάλια και μας καταδικάζετε δημοσίως, τι θα πει “πρώτες βοήθειες”; Γιατί προσπαθείτε να σπιλώσετε τα ονόματα δυο ανθρώπων που κατέβαλαν τα μέγιστα, εκείνη τη στιγμή για να μην χαθεί άλλη μια ζωή από αυτόν τον κόσμο; Γιατί να υπάρχει τόσο κακία και αδικία σε αυτόν τον πλανήτη; Γιατί να πρέπει να φοβάμαι να είμαι γιατρός, όταν προσπαθώ για το καλύτερο δυνατό για τον οποιονδήποτε;
Εκείνο το βράδυ σώθηκε μια ψυχή και αυτό έχει σημασία για μένα…δεν κρατάω κακία σε κανέναν και έχω καθαρή την συνείδηση μου για το τι προσέφερα τότε και το τι προσφέρω καθημερινά στην υγεία.
Εγώ, λοιπόν, έδωσα τον ΟΡΚΟ του ΙΠΠΟΚΡΑΤΗ για να σώσω όσο περισσότερο κόσμο μπορώ, και ΟΧΙ για να κάνω τον ΗΡΩΑ ΣΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ και στα σόσιαλ.
Με εκτίμηση,
Μαρία Κωνσταντίνα Αναστασοπούλου, ειδικευόμενη Γενικής/ Οικογενειακής Ιατρικής στο ΓΝΠ Τζάνειο
