Μια μέρα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αίγινας.


Γράφει ο Γιώργος Μπήτρος.
Την Παρασκευή 5  Δεκεμβρίου το 2ο Γυμνάσιο Αίγινας στα πλαίσια εκπαιδευτικού περιπάτου, επισκέφθηκε το Αρχαιολογικό Μουσείο Αίγινας και την περιοχή της Κολώνας. Οι μαθητές ξεναγήθηκαν στο χώρο από τον καθηγητή του σχολείου τους, το φιλόλογο κ. Στέλιο Κάλαβρο ο οποίος έκανε μια σύντομη αναδρομή στην προϊστορία του νησιού και στις αλλεπάλληλες εποικήσεις από διάφορα φύλα λαών.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην ακμή της Αίγινας, στη μεγάλη ναυτική της δύναμη, στον ανταγωνισμό της με την Αθήνα αλλά  και  στους αρχαιολογικούς της χώρους με έμφαση αυτόν  της αρχαίας πόλης στην περιοχή της σημερινής Κολώνας. Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε στα παιδιά η επισήμανση ότι στην περιοχή υπάρχουν 11 προϊστορικοί οικισμοί – χωριά.

Στη συνέχεια οι μαθητές ξεναγήθηκαν από την αρχαιολόγο κ. Μυρτώ Χατζή στους χώρους του Μουσείου και στο λόφο , όπου ακόμα και σήμερα πραγματοποιούνται ανασκαφές. Τα περισσότερα βλέμματα  των μαθητών τράβηξε η σφίγγα  αλλά και οι επιτύμβιες στήλες. Πολλά από τα εκθέματα  προέρχονται από τη Δήλο και συγκεντρώθηκαν στην Αίγινα την εποχή του Ι. Καποδίστρια, όταν ο κυβερνήτης δημιούργησε το πρώτο αρχαιολογικό Μουσείο στο κτίριο του Ορφανοτροφείου.


Ο αρχαιολογικός χώρος της Κολώνας με το αξιολογότατο μουσείο παραμένουν δυστυχώς άγνωστος τόπος για πολλούς Αιγινήτες οι οποίοι αγνοούν τους μεγάλους θησαυρούς που βρίσκονται εκεί. Οι αποθήκες του Μουσείου είναι γεμάτες από αντικείμενα τα οποία πρόκειται να εκτεθούν όταν και όποτε τελειώσουν οι εργασίες του Ορφανοτροφείου, όπου εκεί προβλέπεται να μεταφερθεί το Αρχαιολογικό Μουσείο. Ωστόσο παραμένει η απορία.

Γιατί οι σημερινοί Αιγινήτες αγνοούν σε τέτοιο βαθμό   τους θησαυρούς του νησιού τους; Γιατί δεν συνέχονται από αγωνία να λυθούν – πιέζοντας έντονα - κάποιες  εκκρεμότητες  ώστε  και το νησί  τους να προβληθεί  σωστά, και να δημιουργηθούν οι υποδομές για μία  καρποφόρα ανάπτυξη.

Η εναπομείνασα  στους αιώνες  Κολώνα, επιμένει  να στέκεται όρθια και να δηλώνει όχι μόνο τη μοναξιά  της αλλά  και την αδιαφορία  των περαστικών, τόσο  των περιπατητών όσο και των πλεόντων.