Έφυγε από τη ζωή η ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ.

 
Πολλές φορές εκείνα τα καλοκαίρια, καθισμένοι στα σκαλοπάτια της αυλής του Λαογραφικού, σκεφτόμασταν πόσο τυχεροί είμαστε που μπορούσαμε να ακούμε μια τόσο σπουδαία και αγαπημένη ποιήτρια, τόσο κοντά μας, τόσο δίπλα μας. Κάθε φορά που η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ απήγγειλε ένα ποίημα της, ήταν σαν να ανοίγει ένα μεγάλο παράθυρο της ψυχής της, έτσι νιώθαμε. Και πόσο πιο τυχεροί είμαστε από όλους, που μπορούσαμε να την ακούμε να απαγγέλει ανέκδοτα ποιήματά της και να μιλάει γι' αυτά. Η ψυχή της ήταν γεμάτη από το καλοκαίρι, τη θάλασσα, τις μυρωδιές των λουλουδιών και τα αστέρια που λάμπουν μια καλοκαιρινή βραδιά στον ουρανό, έτσι νιώθαμε όταν την ακούγαμε στο Λαογραφικό.
 
Η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ έφυγε από την ζωή σε ηλικία 81 ετών. Για τη συνολική προσφορά της βραβεύθηκε από το Δήμο Αίγινας στις 19 Σεπτεμβρίου 2012 στην αυλή του Λαογραφικού Μουσείου. Ήταν μια βραδιά γεμάτη από ποίηση και μουσική. Η βράβευσή της είχε γίνει από τον τότε Δήμαρχο Αίγινας, κύριο Σάκη Σακκιώτη, για την προσφορά της στην ποίηση και στα ελληνικά γράμματα και κανείς δεν θα ξεχάσει ποτέ τα παρατεταμένα χειροκροτήματα του κοινού, στην κατάμεστη από κόσμο αυλή του Λαογραφικού Μουσείου!
 
Το 2015 οι μαθητές του Γενικού Λυκείου Αίγινας τίμησαν την Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ. Η Μαίρη Γαλάνη-Κρητικού είχε παραθέσει τότε προσωπικά της βιώματα, δημιουργώντας, με ενδιαφέροντα τρόπο, μία ενότητα από τον αστικό και νησιωτικό χαρακτήρα, που λάμβανε η ζωή της Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ ανάλογα με τις εποχές του χρόνου. Η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ κατάφερε να γίνει ένα σημείο αναφοράς και ένας πομπός έμπνευσης για το εφηβικό κοινό του Γενικού Λυκείου Αίγινας. Σημείο αναφοράς γιατί όσο διάβαζε τους στίχους της, ένιωθε κανείς ότι στροβιλίζονταν γύρω της, με κάποια γεωμετρική ακρίβεια, οι πολύχρωμες σκέψεις, τα φωτεινά όνειρα, τα ταξίματα, για έναν καλύτερο κόσμο, τον κόσμο των μαθητών-εφήβων, γράφαμε τότε εντυπωσιασμένοι από την υποδοχή των μαθητών του Γενικού Λυκείου Αίγινας.
 
Είμαστε τυχεροί, γιατί την ακούσαμε να λέει, πόσο την επηρέασε ο νονός της, ο Νίκος Καζαντζάκης, αλλά και για τα συναισθήματά της όταν μετέφραζε έργα άλλων δημιουργών.
 
Νομίζω ότι κανείς μας δεν πρόκειται να ξεχάσει εκείνη την σπάνια καλοκαιρινή βραδιά στην αυλή του Λαογραφικού Μουσείου τον Αύγουστο του 2008, τότε που η Ίριδα Κρητικού "ξετύλιξε" τις ζωές καλλιτεχνών που, με το έργο τους και τη φυσική τους παρουσία, τίμησαν το νησί: Μόραλης, Καπράλος, Βουρλούμης, Νικολάου. Μια υπέροχη βραδιά που έκλεισε με ποιήματα που απήγγειλε η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ.
 
Είμαστε τυχεροί, γιατί την ακούσαμε στο 1ο Φεστιβάλ Θεάτρου, της Άννας Γεραλή τότε, τον Ιούλιο του 2011. Ο ταλαντούχος ηθοποιός Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος προσκάλεσε την ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, που παρακολουθούσε από τα καθίσματα των θεατών, να διαβάσει ένα ποίημα που είχε γράψει η ίδια. "Είναι ένα ποίημα που αγαπώ" είπε στην κυρία Αγγελάκη - Ρουκ ο ηθοποιός, συμπληρώνοντας “...όπως είπε ένας μεγάλος σκηνοθέτης, είναι καλύτερα να ακούμε τους ποιητές να διαβάζουν τα ποιήματά τους, γιατί τα διαβάζουν καλύτερα από κάθε άλλον".
 
Το 2015 όταν της απονεμήθηκε το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων στα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας, η είδηση γέμισε με χαρά όλους όσοι τη γνώριζαν στο νησί.
 
Συμμετείχε στις βραδιές των Αιγινητών ποιητών, ενώ τον Αύγουστο του 2018, στις προφεστιβαλικές εκδηλώσεις της Γιορτής Φιστικιού, βραβεύθηκε από την υπεύθυνη εκδόσεων "Καζαντζάκη" κ. Νίκη Σταύρου στην αυλή του Λαογραφικού.
"Η απαγγελία της Κατερίνας Αγγελάκη Ρούκ είναι τόσο χαρισματική και βιωματική, που το μυαλό δεν μπορεί να αντισταθεί στο να γεννά εικόνες και η ψυχή συναισθήματα", είχε γράψει το Aegina Portal τον Αύγουστο του 2008, όταν παρουσιάστηκαν στο Λαογραφικό "Τα σκόρπια χαρτιά της Πηνελόπης”.