Η ΑΦΙΞΙΣ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ, Η ΟΡΚΩΜΟΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΕΠΙΣΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΚΑΙ Η ΔΙΕΤΗΣ ΑΣΚΗΣΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΗΣΙ (1828-1829)
(Η ομιλία του πρωτοπρεσβυτέρου Εμμανουήλ Γιαννούλη, εφημερίου του Μητροπολιτικού Ι. Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Αιγίνης, Νομικού, Θεολόγου, τ. Εκπαιδευτικού και ιστορικού ερευνητού, στην αίθουσα της Παλαιάς Βουλής στην Αθήνα την Παρασκευή 30/5/2014 στο πλαίσιο της ημερίδας, την οποία διοργάνωσε η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπο την αιγίδα του Υπουργείου των Εξωτερικών, με θέμα:
« Ο Ιωάννης Καποδίστριας ως πρότυπο πολιτικού ηγέτου»).
Μακαριώτατε, Άγιοι Αρχιερείς και Πατέρες, Εξοχώτατε κ. Αντιπρόεδρε της Κυβερνήσεως και Υπουργέ των Εξωτερικών, κ.κ. Υπουργοί και εκπρόσωποι των Αρχών της Χώρας, κυρίες και κύριοι
«Αξιον και δίκαιον» είναι να τιμάται ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο έξοχος αυτός Έλληνας, ο λαμπρός Διπλωμάτης και Πολιτικός των αρχών του 19ου αιώνα. Ευχαριστώ για την τιμή της παρούσης εισηγήσεως. Χάριν συντομίας έρχομαι απευθείας στο θέμα:
Τον Ιούλιο του 1827 ο Καποδίστριας, αποδεχόμενος την πρόσκληση της Γ’ Εθνοσυνελεύσεως των Ελλήνων, αναχωρεί από την Αγ. Πετρούπολη, εκμυστηρευόμενος προφητικά στον Ελβετό φίλο του Ιωάννη- Γαβριήλ Εϋνάρδο: «Η κάθοδός μου προς την Ελλάδα σημαίνει άνοδον προς τον Γολγοθάν βλ. Ελ. Κούκκου, Ι.Α. Καποδίστριας-Ρωξάνδρα Σ.Στούρτζα, εκδόσεις Πατάκη 2004, σελ. 502
μου». Με πνεύμα αυταπαρνήσεως τότε παίρνει τον δρόμο της καθόδου του από τα μεγαλεία της Αυτοκρατορικής Ρωσίας ,προς το «απέραντον ερείπιον» -κατά την έκφραση του-την αγαπημένη του, πλην πολύπαθη Ελλάδα… Στις 2 Ιανουαρίου 1828 αναχωρεί δια θαλάσσης από την Μάλτα με προορισμό του την Αίγινα. Γιατί, όμως, την Αίγινα; Με βάση τις ιστορικές πηγές, τα γεγονότα μας δίνουν την απάντηση:
Με την έναρξη της Επαναστάσεως το 1821, άρχισαν να καταφθάνουν στην Αίγινα κύματα εξαθλιωμένων προσφύγων, από την Μικρά Ασία, την Χίο, τα Ψαρρά, την Πελοπόννησο, την Αττική και από άλλες περιοχές του Ελληνισμού. Όλοι αυτοί εναγωνίως αναζητούσαν ένα ασφαλές καταφύγιο. Οι Ψαριανοί στην Αίγινα είχαν συγκροτήσει μια ιδιαίτερα ανθηρή κοινότητα και τα πλοία τους, κατασκευασμένα «μαστορικά» από τα πεύκα του νησιού, περιπολούσαν στον Σαρωνικό και προσέφεραν σημαντικές υπηρεσίες στον « κατά θάλασσαν» Αγώνα του Έθνους (βλ. Εμ. Γιαννούλη Βιβλ. Α: «Η μεγάλη Εκκλησία-ο Μητροπολιτικός Ναός στην Αίγινα, σελ. 37 και επ).
Η Αίγινα τότε τους πρόσφερε αυτήν την δυνατότητα, επειδή η εχθρική παρουσία περιοριζόταν στην είσπραξη των φόρων, έχοντας πάντοτε οι Τούρκοι τον φόβο μήπως και περικυκλωθούν στο νησί του Σαρωνικού. Με την πανίσχυρη Επιτροπή των Ψαριανών συνεργαζόταν τότε στενά ο Στρατηγός Γεώργιος Καραϊσκάκης. βλ. Εμ. Γιαννούλη Α’, σελ. 78 και επ.
Στις 10 Απριλίου 1826, Έλληνες και ξένοι θρήνησαν την άλωση του Μεσολογγίου… Τότε ο Κιουταχής κατέβηκε με τα στρατεύματα του στην Αττική και άρχισε την πολιορκία της Ακροπόλεως. Ήταν η εποχή που η Κυβέρνηση(= «Διοικητική Επιτροπή», λεγόταν τότε υπό τον Ανδρέα Ζαΐμη), βρισκόταν κλεισμένη λόγω του εκεί διεξαγομένου εμφυλίου πολέμου στο νησάκι-φρούριο, το Μπούρτζι του Ναυπλίου. Προκειμένου να βρίσκεται κοντά στις πολεμικές επιχειρήσεις της Αττικής, έλαβε τότε την απόφαση και στις 11 Νοεμβρίου-ανήμερα του Αγίου Μηνά- η Κυβέρνηση μεταφέρθηκε στην Αίγινα. Η «Γενική Εφημερίς της Ελλάδος», αναφέρει: «Έκρινεν εύλογον η σεβαστή Διοίκησις να μεταθέση την καθέδραν της εις τόπον πλησιέστερον κείμενον εις το ένδοξον τούτο στάδιον... Επ' αυτό τούτο έκλεξε την Αίγιναν, εις ην και μετετέθη κατά την 11 του ενεστώτος μηνός. Εις την Αίγιναν επέρασε προσέτι και η Επιτροπή της Συνελεύσεως...και ήδη συνάγονται οι πληρεξούσιοι δια να συσκεφθώσι περί των μεγάλων του Έθνους συμφερόντων». βλ. «Γενική Εφημερίς της Ελλάδος», αρ. 6, « εν Αιγίνη Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 1826»,( βλ. βιβλίο Β’ Εμ. Γιαννούλη «Ταξίδι στην Ιστορία, Αίγινα, «Μεγάλη Εκκλησία»- Καποδίστριας-Αρχή Νεοελληνικού Κράτους, σελ.69). Κατ’ αυτήν ακριβώς την ημέρα συνέβη και η πρώτη Ελληνική νίκη: «Λόγος αυτοσχεδιασθείς παρά του κ. Σπυρίδωνος Τρικούπη, καθ’ ήν στιγμήν επανηγυρίζετο εν Αιγίνη η λαμπρά νίκη του Καραϊσκάκη της 24ης Νοεμβρίου 1826». Ο Σπυρ. Τρικούπης ομίλησε από τον άμβωνα της «μεγάλης Εκκλησίας» της Αίγινας, όπως και στην περίπτωση του εορτασμού της Ναυμαχίας του Ναυαρίνου, όπου: «Επανηγυρίσθη δε η αξιομνημόνευτος εκείνη ημέρα ως εορτή απελευθερώσεως της Ελλάδος», κατά την Γεν. Εφ. Αρ.69/19 Οκτωβρίου 1827.
Στην Αίγινα η Κυβέρνηση είχε τότε την έδρα της στον «Πύργο του Μαρκέλλου», ενώ η Βουλή συνεδρίαζε μέσα στον Μητροπολιτικό Ναό. Εκεί συνεδρίαζαν οι 50 πληρεξούσιοι της Κυβερνήσεως των Πολιτικών υπό τον Ανδρέα Ζαΐμη, στους οποίους θα προστεθούν αργότερα και οι 90 της αντίστοιχης των Στρατιωτικών, υπό τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Οι τελευταίοι συνεδρίαζαν μέχρι τότε ξεχωριστά στο Καστρί της Ερμιόνης. Όλοι αυτοί οι άνδρες μαζί αργότερα θα υποδεχθούν τον πρώτο Κυβερνήτη της Χώρας στην Αίγινα. Το ΦΕΚ, λοιπόν, της εποχής σαφώς αναφέρει την μεταφορά της Κυβερνήσεως και της Επιτροπής Συνελεύσεως από το Ναύπλιο στην Αίγινα!
Υπάρχουν γραπτές μαρτυρίες για τις συνεδριάσεις της Βουλής μέσα στον χώρο της Εκκλησίας. βλ. Γ.Α.Κ «μικροί Κλάδοι», Βουλευτικόν, φακ.1/10 Δεκεμβρίου 1828). «Άμα ενταύθα μετέβη η Σ. Διοίκησις και η Σ. Βουλή ήρχισε τας συνεδριάσεις της εις τον Ναό της Υπεραγίας Θεοτόκου», γράφει προς την Κυβέρνηση η τότε νεωκόρος της Εκκλησίας και ζητά οικονομική βοήθεια, προφανώς λόγω των υπερωριών της…
Σύμφωνα με τον εκεί τότε παρόντα Νικ. Κασομούλη: « η Βουλή συνεδρίαζε μέσα στον χώρο της Εκκλησίας, ενώ ο λαός παρακολουθούσε από τον Γυναικωνίτη». Μέσα στον χώρο της Εκκλησίας ξεκίνησε τότε η Α΄φάση των εργασιών της Γ΄Εθνοσυνελεύσεως, αλλά λόγω των διαφωνιών των Συνέδρων, τελικά αυτή θα μεταφερθεί από την Αίγινα στην Τροιζήνα του Πόρου. Στις 3 Απριλίου του 1827, η κρίσιμη αυτή Σύνοδος του Έθνους εξέλεξε ως Κυβερνήτη της Χώρας για 7 χρόνια τον πρώην ΥΠ. ΕΞ της Ρωσίας Ιωάννη Καποδίστρια, ορίζοντας ταυτόχρονα και μία τριμελή Αντικυβερνητική Επιτροπή, για την υποδοχή και την παράδοση της –όποιας - Εξουσίας σε αυτόν. Τα μέλη της ήταν: Ο εκπρόσωπος του Μοριά Γεώργιος Μαυρομιχάλης, των νήσων Μαρκής Μιλαήτης και της Ρούμελης Ιωαννούλης Νάκος. Έτσι, δρομολογήθηκαν οι σημαντικές για τον τόπο εξελίξεις: Εφ όσον η Αντικυβερνητική Επιτροπή κατά το έτος 1827 βρισκόταν στην Αίγινα, επόμενο ήταν εκεί να μεταβεί και ο Κυβερνήτης, προκειμένου να παραλάβει τα ηνία της Χώρας! Τότε στάλθηκε από την Αίγινα στην Μάλτα ένα πολεμικό πλοίο, προκειμένου να συνοδεύσει τιμητικά τον ερχόμενο Κυβερνήτη.
Η «Γενική Εφημερίς της Ελλάδος», «Εν Αιγίνη Σαββάτω 14 Ιανουαρίου 1828» και υπό τον τίτλο: «Η εις την Ελλάδα άφιξις του εξοχωτάτου κόμητος Ιω. Καποδίστρια Κυβερνήτου της Ελλάδος», περιγράφει με γλαφυρό τρόπο τα ιστορικά εκείνα γεγονότα. Διαβάζουμε αποσπάσματα από το κείμενο: « Ο κόμης Καποδίστριας ανεχώρησεν εκ Μάλτας την 2 Ιανουαρίου επί του αυτού δικρότου, προαποπλεύσαντος του «Έκτορος», Ψαρριανού, πολεμικού βρικίου του καπετάν Γιαννίτση, απεσταλμένου εις Μάλταν παρά της Ελληνικής Κυβερνήσεως προς υποδοχήν της Εξοχότητος του. Μία δε Ρωσσική φρεγάτα και έτερον εν πλοίον εκ του Γαλλικού στόλου μέλλουν να έλθουν όσον τάχιστα εις Αίγιναν, δια να συγκροτηθή τακτικόν Ναυτικόν, υπό την προστασίαν του οποίου θέλει συσταθή η νέα Κυβέρνησις. Την 4 νοτιοδυτικός άνεμος έφερε το Ουάρσπιτ πέραν του πορθμού των Κυθήρων. Αλλά την 5, πνεύσαντος βορέου, ηναγκάσθη το πλοίον να παρεκτραπή της οδού και να καταφύγη εις τον Αργολικόν Κόλπον. Την δε 6 περί την 11 ώραν εσπέρας ενελιμενίσθη κατέμπροσθεν του Ναυπλίου, και πάραυτα ειδοποιήθησαν εις την πόλιν περί της αφίξεως του Εξοχωτάτου κόμητος Καποδίστρια... Οι δημογέροντες της πόλεως και οι διάφοροι οπλαρχηγοί των φρουρίων ήλθον εις το πλοίον προς υπάντησιν της Εξοχότητος του, μετά του οποίου και συνδιελέχθησαν ιδιαιτέρως έκαστος, δείξαντες προς αυτόν την υπόκλισιν των και προσφέραντες τας κλεις της πόλεως και των φρουρίων. Η δε Εξοχότης του τους απεκρίθη ότι δεν θεωρείται ακόμη ειμή ως απλούς περιηγητής, και ότι τους ευχαριστεί μεν δια τας ευνοϊκάς ταύτας διαθέσεις των, δεν δύναται δε να πράξη τι προτού να λάβη εις Αίγιναν την συνέντευξιν μετά της Βουλής των Αντιπροσώπων του Έθνους και να αναδεχθή κατά τάξιν το υπούργημα, το οποίον ενεπιστεύθησαν εις αυτόν οι Έλληνες».
Πράγματι! Στο νησί του Σαρωνικού είχαν ήδη ξεκινήσει οι διαδικασίες για την υποδοχή του: Εντολή της Κυβερνήσεως στον Αστυνόμο ήταν να προμηθεύσει: «Ικανάς δάφνας και μυρτιάς, αι οποίαι θέλει χρησιμεύσουν προς ευπρέπειαν της γενησομένης εις την έλευσιν του Κυβερνήτου υποδοχής»,(βλ. Γ.Α.Κ. Υπουργ. Εσωτ. φακ. 1643/10 Δεκεμβρίου 1827). Η Επιτροπή των Ψαριανών καθάρισε την πόλη, ετοίμασε τα φανάρια για τη νύκτα, έκλεισε τις λακκούβες στους δρόμους και «περιόρισεν την διέλευσιν των χοίρων»!
Στο προαύλιο της Μητροπόλεως, όπου θα γινόταν η ομιλία από τον λόγιο ιεροδιάκονο Θεόφιλο Καϊρη, τοποθετήθηκε ένα κουβούκλιο σε σχήμα Εκκλησίας. βλ. Ν. Κασομούλη, Στρατιωτικά ενθυμήματα Β', σελ 690: «Η Αντικυβερνητική Επιτροπή έστησεν ένα θρονίσκον Δεσποτικόν, τον οποίο εστόλισεν με μυρσίνας και δάφνας»( βλ.: Μεγ. Ελλην. Εγκυκλοπαίδεια, άρθρο «Αίγινα»: «Κατά την πρώτην δοξολογίαν θρόνος του Καποδίστρια ήταν ένα απλούν ξύλινο στασίδι. Αυτό εχρησιμοποίει όταν τακτικώς εκκλησιάζετο τας Κυριακάς και εορτάς»).
Επιταχύνθηκαν οι εργασίες ανακατασκευής του οικήματος ιδιοκτησίας Δημ. Μοίρα, το οποίο θα αποτελούσε το πρώτο Κυβερνείο της Χώρας. βλ. Γ.Α.Κ. Γεν. Γραμματεία, Φακ. 15/10 Φεβρουαρίου 1828= Επιστολή της χήρας του Δημητρίου Μοίρα προς τον Καποδίστρια, μέσα στην οποία γράφει: «Κατά κλήρον εκ της πατρικής και μητρικής περιουσίας του μακαρίτου ανδρός μου, αυταδέλφου του κ. αρχιμανδρίτη (Σημ: του Γρηγορίου Μοίρα), έπεσεν εις το ανάλογόν μου το ήμισυ οσπήτιον (το οποίον με μεγάλην μου χαράν αξιώθη να κατοικήσετε), καθώς και όλα τα οσπητάκια τα εις την αυλή ευρισκόμενα».
Η «Γενική Εφημερίς» συνεχίζει την συγκινητική περιγραφή:
«Την 9 προς το εσπέρας κοπάσαντος του ανέμου απέπλευσε το Ουάρσπιτ, και την 11 περί λύχνων αφάς άραξεν εις τον λιμένα της Αιγίνης… Την επαύριον, 12 Ιανουαρίου, έγεινεν από τα εις τον λιμένα προσωρμισμένα Ελληνικά πλοία, από την Γαλλικήν φρεγάταν Ήραν παρευρισκομένην εις τον λιμένα της Αιγίνης και από το Ουάρσπιτ πυροβολικαί αντιχαιρετήσεις… Περί την 5 ώραν της ημέρας ο Εξοχώτατος Κυβερνήτης αποβάς εκ του δικρότου έλαβεν όλας τας συνήθεις και ανηκούσας τιμάς. απέβη δε εις την ξηράν επί ολκάδος του δικρότου, φερούσης την Ελληνικήν Σημαίαν συνωδευμένος από τους Καπετάνους Πάρκερ και Λεβλάγκ. Τόπος της δημοτελούς υποδοχής της Εξοχότητος του είχε προσδιορισθή το προαύλιον της ενταύθα μητροπόλεως της Παναγίας, ήτις κατά το παρόν χρησιμεύει ως Βουλευτήριον. Εκεί, λοιπόν, είχε σχηματισθεί ώς τις περίβολος κατεστρωμένος από δάφνας, εντός του οποίου συνελθόντες όλος ο χορός των Αντιπροσώπων συνεδρίαζον. Ο Εξοχώτατος Κυβερνήτης απέβη εις το παράλιον της πόλεως εν μέσω των ευφημιών αναριθμήτου πλήθους… Ο δρόμος ο φέρων από τον αιγιαλόν εις το Βουλευτήριον, όλαι αι παραστοιχούσαι οικίαι, και τα πέριξ του Βουλευτηρίου ήσαν πλήθοντα ενθουσιώντος λαού, διά μέσω του οποίου η Εξοχότης του ήλθεν εις το Βουλευτήριον προπεμπόμενος παρά του Ιερατείου και παντός του διοικητικού συστήματος, και ακολουθούμενος υπό πλήθους φερόντων κλάδους δάφνης και ελαίας, και ανευφημούντων συχνάκις τον Κυβερνήτην. Η Βουλή υπεδέχθη τον Κυβερνήτην με τα πλέον ζωηρά δείγματα της κοινής τιμής και αγάπης. Ευθύς εψάλη κατανυκτική δοξολογία προς τον Ύψιστον, ότι επακούσας τας ευχάς του τεταπεινωμένου λαού του ηυδόκησε να πέμψη εις αυτόν αρχηγόν άξιον να τον αναστήση και να τον φέρη εις την ευτυχίαν… Μετά δε την δοξολογίαν αναστάς ο Κ. Θεόφιλος Καΐρης εξεφώνησεν λόγον… Αφού ετελείωσεν η τελετή, ο Κυβερνήτης επροπέμφθη με την αυτήν παράταξιν έως την προσδιωρισμένην δι' αυτόν οικίαν…».
Για την αποβίβαση του Καποδίστρια στις 12 Ιανουαρίου 1828 στην στεριά της Αίγινας,( η οποία τότε αριθμούσε- σύμφωνα με μία μαρτυρία 100 χιλ. ψυχές!-), ο αυτόπτης μάρτυς Νικ. Κασομούλης σημειώνει: «Μόλις επάτησεν το έδαφος και όλων αι καρδίαι εσκίρτησαν πάλιν του λαού. Πολλούς είδον να κλαίγουν από την χαράν τους, ευχαριστούντες τον Θεόν δια τον άνδρα τον οποίον μας εξαπέστειλεν». Βλ. Νικ Κασομούλη «Ενθυμήματα Στρατιωτικά», τομ. Γ' σελ. 10
0 ίδιος ο Καποδίστριας αργότερα θα αποκαλύψει, πως η θέα των σκελετωμένων παιδιών και το κλάμα των γυναικών, που είχαν χάσει στον πόλεμο τους άνδρες τους, τον είχαν τότε βαθειά συγκλονίσει!
Στο «Προαύλιον της ενταύθα Μητροπόλεως της Παναγίας, ήτις κατά το παρόν χρησιμεύει ως Βουλευτήριον», σύμφωνα πάντοτε με την «Γενική Εφημερίδα», έγινε τότε και «εξ ονόματος του Έθνους» από τον γηραιό Πρόεδρο της Βουλής Νικ. Ρενιέρη και την Αντικυβερνητική Επιτροπή η επίσημη υποδοχή του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδος! Μετά την Δοξολογία και την ομιλία του Καΐρη Βλ. ως άνω: «Τελειωθείσης της Δοξολογίας, ευθύς ανέβη ο κ. Θεόφιλος Καϊρης εις την σκάλαν του γυναικωνίτου, πέτρινον και έχουσαν εξώστην αρκετόν και υψηλόν». Μεγάλο μέρος της ομιλίας του Καϊρη καταχωρείται στο βιβλίο του Εμ. Γιαννούλη ,Η «μεγάλη Εκκλησία», στις σελ.99-104.
η πομπή κατέληξε «εις την προσδιωρισμένην δι' αυτόν οικίαν».
Με την εγκατάσταση του στο Κυβερνείο της Αίγινας ο Κυβερνήτης άρχισε να εκδίδει τους πρώτους Νόμους του Κράτους, τα γνωστά «Ψηφίσματα». Αναφέρουμε ενδεικτικά:
Ψήφισμα ΣΤ', άρθρο Α': « Η προσωρινή Κυβέρνησις της Ελλάδος καθιδρύεται ορκιζομένη επί της Εκκλησίας της Μητροπόλεως της Αιγίνης την 26 Ιανουαρίου εις τας 10 ώρας πρό του μεσημερίου». Ο Κυβερνήτης της Ελλάδος ψηφίζει: Ψήφισμα Στ αρ. 18 «Η καθίδρυσις της προσωρινής Κυβερνήσεως εκτελείται με τους πλέον απλούς τρόπους. Πάσα εορτή, ήτις ήθελε επιφέρη έξοδον αντιβαίνει εις την δυστυχή θέσιν της πατρίδος μας. Ο μόνος τρόπος να εκτελεσθή η εις τον Θεόν και το Έθνος ευάρεστος αύτη τελετή είναι να γίνει πραγματική τις περίθαλψις εις τους δυστυχείς πολίτας, οίτινες έχασαν την καλύβαν των. Θέλομεν προσπαθήσει μ’ όλα ταύτα να προμηθεύσωμεν εις τοιαύτην ευκαιρίαν κάποιαν παρηγορίαν εις την αθλιότητά των τηρούντες την εντολήν του Κυρίου «Μη γνώτω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου…».
Εδώ, αξίζει να προσέξουμε το ρήμα «καθιδρύεται», όπως και τον τοποχρονολογικό προσδιορισμό του κοσμογονικού για την Πατρίδα μας αυτού γεγονότος: Πρόκειται, πλέον, για την ορκωμοσία όχι μόνον του πρώτου Κυβερνήτη, αλλά και του πρώτου Πρωθυπουργού, Υπουργών και Βουλής αντίστοιχα, δηλαδή του Καποδίστρια, του Σπυρίδωνος Τρικούπη, των Γραμματέων και των 27 μελών του «Πανελληνίου»! Ας αφήσουμε, όμως, την «Γενική Εφημερίδα» να συνεχίσει την ωραία της περιγραφή:
«Πριν έλθη η 10 ώρα προ μεσημβρίας της ημέρας αυτής είχον γίνει όλαι αι εις την πάνδημον ταύτην τελετήν ανήκουσαι προετοιμασίαι. Ο δρόμος ο φέρων από την οικίαν του Κυβερνήτου εις την Εκκλησίαν της Μητροπόλεως, όπου έμελλε να τελεσθή η ορκωμοσία, ήτο κατεστρωμένος από ελαιών κλάδους. Όταν έφθασεν η προσδιωρισμένη ώρα, ο Κυβερνήτης, συνοδευόμενος από τα ήδη εκλεχθέντα μέλη του Πανελληνίου και τον Γραμματέα Επικρατείας, ήλθεν εις την Μητρόπολιν μετά της προσηκούσης τάξεως εν μέσω πολυαρίθμου λαού. Προηγούντο δε εις την πομπήν πρώτον μεν οι Παίδες της Αλληλοδιδακτικής Σχολής με την σημαίαν των, φέροντες όλοι ανά χείρας κλάδους ελαίας. έπειτα δε δύο σημαίαι Ελληνικαί και η μουσική του Αγγλικού δικρότου Ουάρσπιτ. Όταν δε έφθασαν εις τον Ναόν, πρώτον μεν ετελέσθη παρά του Ιερού Κλήρου η συνήθης Παράκλησις… έπειτα δε σταθείς ο Κυβερνήτης κατά πρόσωπον του Μητροπολίτου κρατούντος εις χείρας το Ιερόν Ευαγγέλιον, και ανατείνας την δεξιάν ωρκίσθη τον εις το Ε’ Ψήφισμα περιεχόμενον όρκον. Επομένως ωρκίσθησαν κατά τον αυτόν τρόπον και τα μέλη του Πανελληνίου μετά του Γραμματέως της Επικρατείας… Τελεσθείσης της ορκωμοσίας, εψάλη μικρά δοξολογία προς τον Θεόν, και μετ’ αυτήν συνήθης δέησις υπέρ των τριών Ηγεμόνων των προστατευόντων την Ελλάδα. Τότε εψάλη και το πρώτο «Πολυχρόνιον», που συνέθεσαν για την περίσταση οι ιεροψάλτες του Ναού. (βλ. Κοκκίνου «Ελλην. Επανάστασις», τομ. 6, σελ. 203. { Σημ: Τώρα, κατά πόσον «οι Τρεις» προστάτευαν την Ελλάδα ή τα συμφέροντα τους, αυτό είναι γεγονός, για το οποίο ήδη αποφαίνεται η Ιστορία…}).
Εις την δέησιν ταύτην η πόλις εκανονοβόλησεν είκοσι και μίαν. Μετά ταύτα έγιναν ετέρα δέησις υπέρ του Κυβερνήτου Κόμητος Καποδίστρια και της νέας Κυβερνήσεως της Ελλάδος, και τα εν τω λιμένι Αγγλικά και Ρωσσικά πλοία εκανονοβόλησαν δέκα και εννέα υψώσαντα την Ελληνικήν σημαίαν.. Απεπληρώθη η πάνδημος αύτη τελετή δια της συχνής ανευφημίας του λαού «Ζήτω ο Κυβερνήτης ημών» και η Εξοχότης του επέστρεψε εις την οικίαν με την αυτήν πομπήν, με την οποίαν ήλθεν εις τον Ναόν. Η ημέρα αύτη υπήρξεν ημέρα κοινής χαράς και αγαλλιάσεως, και θεωρείται ως μία των επισημοτέρων ημερών της Ελλάδος δια την καθίδρυσιν της νέας Κυβερνήσεως». Βλ. Γεν. Εφ. Αρ. 7, περ. Γ', Σάββατον 28 Ιανουαρίου 1828
Με την εγκατάσταση του στο Κυβερνείο ο Καποδίστριας άρχισε να εργάζεται σκληρά νύκτα- μέρα, για να βάλει θεμέλια γερά στο ανύπαρκτο ακόμη Κράτος. Η λάμπα του δωματίου του έσβηνε στις 4 μετά τα μεσάνυκτα και άναβε ξανά στις 7 το πρωί. Είχε φοβερά αδυνατίσει από τον κόπο και τις κακουχίες. Στην παράκληση του γιατρού του για περισσότερη τροφή, απάντησε: «Τότε μονάχα θα βελτιώσω την τροφή μου, όταν θα είμαι βέβαιος ότι δεν υπάρχει ούτε ένα Ελληνόπουλο που θα πεινάει...». Με μετριοφροσύνη έλεγε: «Εμένα μου αρκούν 60 λεπτά την ημέρα για να ζήσω..» Ντυνόταν πολύ απλά. Τόσο, ώστε κατά την πρώτη περιοδεία του στην Κορινθία ο λαός να εκλάβει ως Κυβερνήτη του και να ζητωκραυγάζει τον προπορευόμενο ταχυδρομικό διανομέα «Καρδαράν, ενδεδυμένον βελούδινον χρυσοκέντητον σεγκούνιον». Την χαριτωμένη αυτή πληροφορία αναφέρει ο Νικ. Δραγούμης. Περισσότερες πληροφορίες για τον τρόπο ζωής του Καποδίστρια στην Αίγινα στο: Εμ. Γιαννούλη Βιβλ. Β’, σελ.201 και επ.
Ως πιστός Ορθόδοξος Χριστιανός, τακτικά εκκλησιαζόταν κάθε Κυριακή «όρθρου βαθέος» στην «μεγάλη Εκκλησία» Την φράση αυτή χρησιμοποιεί ο Γ. Καραϊσκάκης μετά τον θανάσιμο τραυματισμό του στο Φάληρο στις 23/4/1827: «Αν πεθάνω, να ταφώ εις μεγάλην Εκκλησίαν»(βλ. Ν. Κασομούλη, «Ενθυμήματα Στρατιωτικά» ,τ. Β’, σελ. 508,509).Όντως, στο προαύλιο της Μητρόπολης έχουν ταφεί πολλοί Αγωνιστές. Τελικά ο ήρωας θα ταφεί στον Άγιο Δημήτριο Σαλαμίνας.(Ανάλυση του θέματος στο Εμ. Γιαννούλη Α΄, σελ. 77-81. Αλλά και ο Καποδίστριας χρησιμοποιεί αυτόν τον χαρακτηρισμό για τον συγκεκριμένο Ναό: «…της εις το πλάγιον της μεγάλης Εκκλησίας κειμένης οικοδομής…» σε κείμενο του της 30/12/1828 προς τον «Έκτακτον Επίτροπον Δυτικών Σποράδων», βλ. σελ. 130 του ιδίου βιβλίου).
, στην Μητρόπολη, όπου διάβαζε τον Εξάψαλμο από το στασίδι του, όπως και στα χρόνια της Ορθόδοξης Βυζαντινής Κοινοπολιτείας, τότε που ο θρόνος του Αυτοκράτορα ήταν απέναντι από εκείνον του Πατριάρχη, στην Μεγάλη Εκκλησία της Πόλης! 16 βλ. Μεγ. Ελλην. Εγκυκλοπαίδεια ,άρθρο «Αίγινα»=, « Κατά την πρώτην δοξολογίαν θρόνος του Καποδίστρια ήταν ένα απλούν ξύλινο στασίδι. Αυτό εχρησιμοποίει όταν τακτικώς εκκλησιάζετο τας Κυριακάς και εορτάς».
Στους 20 μήνες και 22 ημέρες διακυβερνήσεώς του: «στην Αίγινα η Χώρα απέκτησε Κυβερνητική Εξουσία, την οποία μέχρι τότε δεν είχε γνωρίσει» 17 Βλ. Μεγάλη Ελλην. Εγκυκλοπαίδεια Τ. 60 σελ. 766
με την σταθερή και ενιαία άσκηση της «Νομοτελεστικής» (δηλαδή της Εκτελεστικής) Μέσα στο χώρο του Ναού έγιναν οι πρώτες Εκλογές για την εκλογή της τοπικής Δημογεροντίας: «Εις την Εκκλησίαν της Μητροπόλεως συναθροισθέντες οι παραστάται των ενοριών σας με τας πλειοτέρας των ψήφους, έκλεξαν τους Δημογέροντές σας και έχω την ειλικρινή ευχαρίστησιν να σας διακηρύξω ότι οι κύριοι Σπύρος Μάρκελλος, Μιχαήλ Μαλλοκάης και Γεώργιος Λογιωτατίδης είναι οι Δημογέροντές σας», (Επιστολή του Εκτάκτου Επιτρόπου προς τους εγκατοίκους της νήσου ταύτης όπως και « Γεν. Εφημερίς», 56/4 Αυγούστου 1828: «Εγεινεν η εκλεκτική Συνέλευσις εις την Εκκλησίαν της Μητροπόλεως.» Εκεί αναγράφονται και οι ψήφοι που πήρε ο καθένας.
, της Δικαστικής και της Νομοθετικής Εξουσίας. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του Καποδίστρια στην Αίγινα, η Δ' Εθνοσυνέλευση στο Άργος επικύρωσε τον Ιούλιο του 1829 τις Πράξεις της Κυβερνήσεώς του. Τότε η «Γερουσία»,( η οποία στο μεταξύ είχε αντικαταστήσει το «Πανελλήνιον»), άρχισε να παράγει ουσιαστικό Νομοθετικό έργο στη Χώρα. Οργανώθηκαν η Διοικητική δομή και η Άμυνα της. Χαράχθηκαν τα γενικά πλαίσια της Εξωτερικής Πολιτικής της. Τέθηκαν οι βάσεις της Δικαιοσύνης, με τη λειτουργία του Πρωτοκλήτου Δικαστηρίου και του Ειρηνοδικείου στην Αίγινα, όπως και του Εμπορίου, με τη δημιουργία του πρώτου ασφαλιστικού οργανισμού στην Ερμούπολη της Σύρου. Οι 25.000 άτακτοι στρατιώτες οργανώθηκαν σε Τακτικό Στρατό και ταξινομήθηκαν σε 3 Χιλιαρχίες. Το 1829 ιδρύθηκε ο «Λόχος των Ευελπίδων», πρόδρομος της ομώνυμης Σχολής, η οποία το 1834 μεταφέρθηκε και λειτούργησε στο Ναύπλιο. Με το Ζ' Ψήφισμα της 2ας Φεβρουαρίου 1828 ιδρύθηκε η Εθνική-Χρηματιστική Τράπεζα. Στο ιδρυθέν στην Αίγινα Εθνικό Νομισματοκοπείο, κόπηκε το πρώτο Ελληνικό νόμισμα, «ο Φοίνιξ», το οποίο και αντικατέστησε το τουρκικό γρόσι. Σε παραλιακό της Αίγινας κτήριο λειτούργησε το Εθνικό Τυπογραφείο, όπου στο ισόγειο στεγάστηκε η «Γενική Εφημερίς της Ελλάδος» και στον πάνω όροφο το «Γενικό Φροντιστήριο» της Κεντρικής Υπηρεσίας και Επιμελητείας του Πολέμου με την «Γραμματεία Ναυτικού» (= το σημερινό Λιμεναρχείο).Ψηφίστηκαν Νόμοι αυστηροί για την πάταξη της αρχαιοκαπηλίας. Εισήχθη ο θεσμός των Διαβατηρίων και των Διαμονητηρίων. Καταπολεμήθηκαν αποτελεσματικά η ληστεία και η πειρατεία, που αποτελούσαν πραγματικές μάστιγες της εποχής.
Η νέα πόλη κτίστηκε πάνω στη θέση της αρχαίας. κατασκευάστηκε το λιμάνι με τον πρώτο φάρο και τα πρώτα ξενοδοχεία γύρω του, όπως και ο πρώτος αμαξιτός δρόμος της Χώρας. Για την καταπολέμηση της πείνας και της φτώχειας, ο Κυβερνήτης οργάνωσε συσσίτια, χορήγησε καλλιεργητικά δάνεια στις Κοινότητες για την καλλιέργεια της ελιάς και της σταφίδας, ενώ εκπαιδεύτηκαν αγρότες στην καλλιέργεια της πατάτας, του σιταριού και στην εκτροφή μεταξοσκωλήκων. Στην Κοινωνική Μέριμνα εντάσσεται και η λειτουργία των ιδρυθέντων Νοσοκομείων, Υγειονομείων και Λοιμοκαθαρτηρίων.
Άμεση προτεραιότητα για τον Καποδίστρια είχε το θέμα της Παιδείας, με την διαμόρφωση των τριών βαθμίδων της, ήτοι με την λειτουργία του «Αλληλοδιδακτικού» Για ένα διάστημα λειτούργησε στο γυναικωνίτη της Εκκλησίας. (βλ. Γ.Α.Κ. Γεν. Γραμματεία, φακ. 32/17Μαρτίου 1828 «Προς τον Εξοχώτατον Κυβερνήτην της Ελλάδος» αναφορά των προκρίτων: «Εσυμφωνήσαμε τον ενταύθα Δημόσιον Διδάσκαλον, όστις δια να μη τρέχη η Νεολαία εις απώλειαν ηναγκάσθη να κάμη έναρξιν εις των Γυναικείτην της Εκκλησίας, εωσού να εκκενωθή το Μετόχιον του Μοναστηρίου μας, το οποίον διωρίσθη προσωρινόν Σχολείον ).Σημ.: πρόκειται για το μετόχι της ιστορικής μονής Χρυσολεοντίσσης στην πόλη της Αίγινας.
, του «Προκαταρκτικού» ή «Προτύπου» και του «Κεντρικού» Σχολείου, το οποίο στεγάστηκε στο «Εϋνάρδειο», το κτήριο δίπλα στην Μητρόπολη. Αυτό το εκπαιδευτικό τρίγωνο αποτελεί ουσιαστικά την πρώτη εστία της πνευματικά αναγεννωμένης Ελλάδος με 1082 μαθητές και σπουδαστές. βλ. Γιάννη Κόκκωνα, «Οι μαθητές του Κεντρικού Σχολείου» (1830-1834), Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών, Ε.Ι.Ε. Αθήνα 1997 σελ.13 και επ., σύμφωνα και με την Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος του 1830.
Για την μόρφωση του Κλήρου, λειτούργησε Εκκλησιαστική Σχολή στον Πόρο.
Σε μια τεράστια έκταση 4.000 τ.μ., με τον πρωτοεμφανιζόμενο στην Ελλάδα ρυθμό της απλής Δωρικής Αρχιτεκτονικής- θέλοντας έτσι να δείξει και με αυτό τον τρόπο τον σύνδεσμο με το ένδοξο παρελθόν- μέσα σε χρόνο ρεκόρ 6 μόλις μηνών, ο Καποδίστριας έκτισε το περίφημο Ορφανοτροφείο για τα 500 ορφανά του πολέμου, πολλά από τα οποία είχε εξαγοράσει με δικά του χρήματα - όπως και φίλων του-, από τα σκλαβοπάζαρα της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου, όπου τα είχε μεταφέρει αιχμάλωτα ο Ιμπραήμ! Στις 8 Οκτωβρίου 1828 εκεί θεμελίωσε Εκκλησία αφιερωμένη στον «Σωτήρα της Ελλάδος Θεόν» Ήταν ακριβώς ένας χρόνος μετά από το σωτήριο για την Ελλάδα γεγονός της Ναυμαχίας του Ναυαρίνου, που πανηγυρίστηκε στη «μεγάλη Εκκλησία» της Αίγινας, (βλ. Γ.Α.Κ. αρ. 1243/17 Οκτωβρίου 1827, Η Γενική Γραμματεία προς τον Πρόεδρο της Βουλής, και Εμ. Γιαννούλη Α', σελ. 91, 92.)
. Στον χώρο του Ορφανοτροφείου λειτούργησαν: η πρώτη Τεχνική-Επαγγελματική-Σχολή της Χώρας, Σχολή Παλαιογραφίας για την συντήρηση των εκεί μεταφερθέντων προς φύλαξη χειρογράφων του Αγ. Όρους, Σχολή Μουσικής (πρόδρομος του Εθνικού Ωδείου) και Σχολική Βιβλιοθήκη, η οποία απετέλεσε τον πυρήνα της μετέπειτα Εθνικής. Τον Μάιο του 1832, ο Γεώργιος Γεννάδιος με την μεταφορά των 25.615 τόμων βιβλίων, ουσιαστικά σηματοδότησε την μεταφορά των Πνευματικών και Πολιτιστικών Ιδρυμάτων της Χώρας από την Αίγινα, στην τρίτη Πρωτεύουσα του Κράτους, την Αθήνα.
Ο Καποδίστριας κυβέρνησε την Ελλάδα πρώτα από την Αίγινα, από τις 26 Ιανουαρίου 1828 μέχρι τις 2 Οκτωβρίου 1829. Στη συνέχεια η Κυβέρνηση μεταφέρθηκε στο Ναύπλιο, «για να επιταχυνθή η ανακάθαρσις και ανοικοδόμησις του Ναυπλίου και του Άργους» , όπως αναφέρει ο ίδιος ο Καποδίστριας σε επιστολή του στον Γάλλο εκδότη Ambroise Firmin Didot. βλ. Εμ. Γιαννούλη Β' σελ. 232, και Επιστολαί Καποδίστρια Γ' σελ. 246-248.
Από το Ναύπλιο κυβέρνησε για περίπου άλλα δύο χρόνια, μέχρι τις 27 Σεπτεμβρίου 1831, την ημέρα της τραγικής δολοφονίας του…
Αναφερθήκαμε επιγραμματικά και με επίσημα στοιχεία σε ορισμένα γεγονότα, τα οποία οδήγησαν στην θεμελίωση του Νέου Ελληνικού Κράτους. Απεδείχθη, πως επίκεντρό τους ήταν η Αίγινα και ο Μητροπολιτικός Ναός της, στον οποίο έχει την τιμή και την ευθύνη ο υποφαινόμενος να διακονεί ως εφημέριος του εδώ και 33 χρόνια. Αυτά τα κρίσιμα γεγονότα της διετίας 1828 με 29 αποτελούν τμήμα ιστορικής μελέτης του ομιλούντος, με την βαρύτητά τους να έχει αφήσει ανεξίτηλη την σφραγίδα της στην Ιστορία της Ελλάδος και της Αίγινας…
Διαπιστώνουμε, ωστόσο, πως σημαντικά στοιχεία αυτής της περιόδου είτε αγνοούνται, είτε παραποιούνται! Λ.χ: Σε σχολικά βιβλία αναγράφεται εσφαλμένα ότι ο Καΐρης προσεφώνησε τον Καποδίστρια στο Ναύπλιο! Πρόσφατα, (συγκεκριμένα τον Οκτώβριο του 2013, στο ξενοδοχείο Divani Caravel στην Αθήνα), διοργανώθηκε από το «Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών και Σπουδών I. Καποδίστριας» ημερίδα, με την «ευκαιρία της συμπλήρωσης 185 χρόνων από την ανάληψη των καθηκόντων του Καποδίστρια ως πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας», όπως ήταν ακριβώς το θέμα. Εκεί, ουδείς εκ των ομιλητών αναφέρθηκε στην Αίγινα... Τότε, μάλιστα, εκεί αναφέρθηκε- και πέραν πάσης ιστορικής αληθείας ,όπως ήδη διεπιστώθη-, ότι ο Καποδίστριας κυβέρνησε την Ελλάδα από τις 6 Ιανουαρίου του 1828 από το Ναύπλιο! Αυτό πλέον, αποτελεί θέμα αποκαταστάσεως της ιστορικής αληθείας και ακριβείας, γι΄αυτό και επιβάλλεται η επανόρθωση του… Αν, δηλ., από το 2013 αφαιρέσουμε το 185, τότε οδηγούμαστε στο έτος 1828, δηλ. την χρονιά εκείνη κατά την οποία ο Καποδίστριας κυβέρνησε για δύο χρόνια την Ελλάδα πρώτα από την Αίγινα! Υπάρχουν επίσημες αναφορές πάνω σε αυτό το ζήτημα, όπως:
Με το άρθρο 1 του Π/Δ 7 της 30 Ιανουαρίου 2012 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ορίζει: «Καθιερώνουμε την 26η Ιανουαρίου, ως δημόσια εορτή τοπικής σημασίας για το Δήμο Αίγινας, σε ανάμνηση της ημέρας ορκωμοσίας του Ιωάννη Καποδίστρια, πρώτου Κυβερνήτη του Ελληνικού Κράτους, το έτος 1828». Αρ. φυλ. 9 του ΦΕΚ της 30 Ιανουαρίου 2012, Τεύχος Πρώτο, Π/Δ 7 του Προέδρου της Δημοκρατίας Καρόλου Παπούλια
Κατά συνέπεια, η Ελληνική Πολιτεία αναγνωρίζει επίσημα την Αίγινα ως τον τόπο ορκωμοσίας του πρώτου Κυβερνήτη και ως τον τόπο λειτουργίας της πρώτης Κυβερνήσεώς του! Επίσης: ο τ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος, το 1996 σε επιστολή του γράφει: «Η ιστορική αλήθεια δια την Αίγινα, ως πρώτης Πρωτεύουσας του Ελληνικού Κράτους, δεν μπορεί να αλλοιωθεί». βλ. Επιστολή Προέδρου της Δημοκρατίας, Κων. Στεφανοπούλου της 11/04/1996 προς τον Πρόεδρο του Λαογραφικού Μουσείου Αίγινας
Ο τ. Πρόεδρος της Βουλής, όπως και η Περιφέρεια Αττικής, ωσαύτως χαρακτηρίζουν τον Μητροπολιτικό Ναό της Αίγινας ως το «πρώτο Ελληνικό Βουλευτήριο». Κατά συνέπεια, από μόνη της, αυτή η ιστορική αλήθεια επιβάλλει πως πρέπει οι αρμόδιοι φορείς της Ελληνικής Πολιτείας να ενεργήσουν αμελλητί, ώστε και επίσημα να ανακηρυχθούν:
1°ν. Η 26η Ιανουαρίου 1828, ως η ιστορική αφετηρία ενάρξεως λειτουργίας του Νεωτέρου Ελληνικού Κράτους
2ον. Η Αίγινα, ως η πρώτη επίσημη Πρωτεύουσα του, και
3°ν. Ο Μητροπολιτικός Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αιγίνης, ως το πρώτο Ελληνικό Βουλευτήριό του.
Την Κυριακή 1η Ιουνίου θα τελεστεί Συνοδική Θεία Λειτουργία και επιμνημόσυνος Δέησις υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του Ιωάννη Καποδίστρια στο Ναύπλιο, στον τόπο της τραγικής δολοφονίας του, και πολύ καλά θα γίνει...Στο εκδοθέν γενικό εορταστικό πρόγραμμα, για μια ακόμη φορά, η Αίγινα απουσιάζει … Δεν θα έπρεπε, όμως, κάτι ανάλογο να πραγματοποιηθεί και στην Αίγινα, στον τόπο όπου ορκίστηκε και ανέλαβε τα Υψηλά Καθήκοντα του ο Κυβερνήτης, μπροστά στον στασίδι του, στο Ιερό Ευαγγέλιο της ορκωμοσίας του, υπό τους ήχους της καμπάνας βλ. Γ.Α.Κ. Επιτροπή φακ.82 αρ.3175/9 Μαΐου 1829: «Επι του κοττέρου ο Ζέφυρος…εμπεριλαμβάνεται και μία μεγάλη καμπάνα…»
που-μαζί με 2 Εξαπτέρυγα- έφερε από τη Ρωσία και που μέχρι σήμερα κτυπά στο Καμπαναριό, Το επιβλητικό καμπαναριό της Μητροπόλεως κτίστηκε το 1829 από τους αρχιτέκτονες Κλεάνθη και Schaubert. Στη μεσημβρινή πλευρά του έχει ένα ηλιακό ρολόι (βλ. Εμ. Γιαννούλη Α’ σελ. 43-45.)
το οποίο εκείνος έκτισε; Δίπλα από τα άλλα Καποδιστριακά κτίσματα, όπως είναι το Εϋνάρδειο και το Κυβερνείο, αλλά και το Ορφανοτροφείο, το οποίο εκείνος θεμελίωσε;
Η πρόσκληση είναι ανοικτή και απευθύνεται, -λόγω Ιστορίας, έστω και «άνευ Πρωτοκόλλου»-, σε όσους επιθυμούν να τιμήσουν με την παρουσία τους, όποτε το θελήσουν, τον τόπο, όπου το πρότυπο του Πολιτικού Ηγέτη, ο φωτισμένος πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδος, Ιωάννης Καποδίστριας, «ανεδέχθη κατά τάξιν το υπούργημα, το οποίο ενεπιστεύθησαν εις αυτόν οι Έλληνες».
Σας ευχαριστώ
ΣΥΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΕΣ:
Βλ = βλέπε
Γεν. Εφ. = «Γενική Εφημερίς της Ελλάδος»
Γ.Α.Κ. = Γενικά Αρχεία Κράτους
ΦΕΚ = Φύλλο Εφημερίδος Κυβερνήσεως
Εμ. Γιαννούλη Α' = βιβλίο: Η «Μεγάλη Εκκλησία»-0 Μητροπολιτικός Ναός στην Αίγινα, 1996 (εξηντλήθη)
Εμ. Γιαννούλη Β'= βιβλίο: «ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ» ΑΙΓΙΝΑ, «Μεγάλη Εκκλησία»- Καποδίστριας- αρχή Νεοελληνικού Κράτους, κυκλοφορεί με κεντρική διάθεση τις εκδόσεις Αθ. Σταμούλης, Αθήνα 2013
Διεύθυνση συγγραφέα: πρωτ. Εμμανουήλ Ανδρ. Γιαννούλης, Μακρίνας Τζίκα- Μύλοι Αίγινας, Τ.Κ. 18010 τηλ. & τηλεομοιότυπο: 22970 25573 , κιν.: 6946827152, Ηλεκτρονική Διεύθυνση:
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ:
Ο Εμμανουήλ Γιαννούλης του Ανδρέου γεννήθηκε στην Αίγινα το 1951. Είναι πτυχιούχος της Νομικής και της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου των Αθηνών. Το 1977 ήταν δικηγόρος στο Πρωτοδικείο Αθηνών. Το 1979 διορίστηκε συμβολαιογράφος στην Αίγινα. Το ίδιο έτος χειροτονήθηκε Διάκονος από τον αείμνηστο Μητροπολίτη Ύδρας Ιερόθεο. Το έτος 1980 διορίστηκε Θεολόγος καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση. Από το 1981 μέχρι σήμερα είναι τακτικός εφημέριος του Μητροπολιτικού Ναού Αιγίνης, πρωτοπρεσβύτερος. Το 2007 αφυπηρέτησε από το Καποδιστριακό Α’ Γυμνάσιο Αιγίνης. Είναι έγγαμος και πατέρας 10 τέκνων. Το 1996 εξέδωσε το βιβλίο « Η Μεγάλη Εκκλησία, ο Μητροπολιτικός Ναός στην Αίγινα». Σε τελετή στην αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός» στην Αθήνα, που έγινε στις 30 Δεκεμβρίου 1996, το βιβλίο αυτό έλαβε το βραβείο Μελετών Νέου Ελληνισμού της Ελληνικής Εταιρείας Χριστιανικών Γραμμάτων. Το 2013 εκδόθηκε από τις Εκδόσεις Αθ. Σταμούλη στην Αθήνα το βιβλίο του ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ» ΑΙΓΙΝΑ, «Μεγάλη Εκκλησία»- Καποδίστριας- αρχή Νεοελληνικού Κράτους. «Σαν μια διήγηση γλαφυρή, σαν ένα ταξίδι στα περασμένα και τα πεπρωμένα του τόπου και της φυλής μας. σαν μια ιστορία, που θα μπορούσε να διηγείται ο παππούς στα εγγόνια του, όπως τον παλιό καλό καιρό! Με τις καλές ή κακές στιγμές της...», όπως γράφει στο οπισθόφυλλο του βιβλίου ο συγγραφέας. Για την παρουσίαση του βιβλίου και άλλες ομιλίες του συγγραφέα στην ηλεκτρονική διεύθυνση:
Διάθεση του βιβλίου: https://www.biblionet.gr/book/186101/Γιαννούλης,_Εμμανουήλ,_Α./Ταξίδι_στην_ιστορία
Η παρουσίαση του βιβλίου "Ταξίδι στην ιστορία - Αίγινα. Μεγάλη Εκκλησία. Καποδίστριας - Αρχή Νεοελληνικού Κράτους στις 25/01/2013 στο κινηματοθέατρο «ΤΙΤΙΝΑ» στην Αίγινα: https://www.aeginaportal.gr/politismos/vivlia/10406-i-parousiasi-tou-vivliou-taksidi-stin-istoria-aigina-megali-ekklisia-kapodistrias-arxi-neoellinikoy-kratous.html
Τηλεοπτική εκπομπή στο Αχελώος TV με θέμα: ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ του ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ https://www.acheloostv.gr/online/component/contushdvideoshare/player/ΛΟΓΟΣ-ΡΩΜΑΙΪΚΟΣ/ΛΟΓΟΣ-ΡΩΜΑΙΙΚΟΣ-20-02-14.html
https://www.kapodistrias.info/p-emmanouil-giannoylis/468-h-etaireia-ellinon-evergeton-vravefse-ton-patera-emmanouil-giannoyli-kai-tin-kyria-olympia-xaldaiou-bitrou
«Ο Καποδίστριας ως πρότυπο χριστιανού ηγέτη», ομιλία στην αίθουσα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα https://www.aeginaportal.gr/politismos/prosopa/12146-h-etaireia-ellinon-evergeton-vravefse-ton-patera-emmanouil-giannoyli-kai-tin-kyria-olympia-xaldaiou-bitrou.html
https://www.kapodistrias.info/p-emmanouil-giannoylis/468-h-etaireia-ellinon-evergeton-vravefse-ton-patera-emmanouil-giannoyli-kai-tin-kyria-olympia-xaldaiou-bitrou
Ευχαριστούμε το Αχελώος TV για τα πλάνα.
